Byli złączeni ciałami i mieli 21 dzieci. Szokujące sekrety najsłynniejszych bliźniaków syjamskich
Jeszcze nie tak dawno ludzi z deformacjami i ciężkimi schorzeniami wystawiano na pokaz jak osobliwości — na scenach, w objazdowych widowiskach i głośnych show. Dla tłumów była to rozrywka, dla samych zainteresowanych często jedyna szansa na przetrwanie, a ich nazwiska w większości szybko zniknęły z pamięci. Jest jednak wyjątek, który wymyka się temu schematowi: Chang i Eng Bunker — bliźniacy, którzy nie tylko nie zostali zapomniani, ale zrobili coś, czego nikt się po nich nie spodziewał i podbili świat.
- Chang i Eng: bliźnięta syjamskie z Tajlandii
- Sekret życia rodzinnego bliźniąt Bunkerów
- Ostatnie dni Changa i Enga oraz dziedzictwo
Chang i Eng: bliźnięta syjamskie z Tajlandii
Chang i Eng Bunker przyszli na świat 11 maja 1811 roku w Syjamie (dzisiejsza Tajlandia), w prowincji Samut Songkhram. Ich sława była tak duża, że od nazwy ojczyzny zaczęto określać zrośnięte bliźnięta mianem „syjamskich”. Bracia urodzili się połączeni w okolicy mostka. Łączył ich pas tkanek o długości około 15 cm, mieli wspólną wątrobę i tylko jeden pępek. Ojciec był rybakiem pochodzącym z południowych Chin, natomiast matka miała mieszane korzenie — była w połowie Chinką, w połowie Syjamką.
Przełom w ich życiu nastąpił, gdy skończyli siedemnaście lat. Wtedy brytyjski przedsiębiorca Robert Hunter oraz kapitan Abel Coffin zabrali ich na Zachód, by podczas tournée występowali jako „dziwy natury”. Przez kolejne lata pokazywano ich jako sensację w Europie i w Stanach Zjednoczonych. Z czasem jednak Chang i Eng, dzięki sprytowi i zmysłowi do interesów, potrafili uniezależnić się od ludzi, którzy nimi zarządzali. Zaczęli organizować występy na własnych zasadach, a zgromadzony majątek pozwolił im osiąść na stałe w Karolinie Północnej: kupili ziemię, a także 30 niewolników.
Czytaj także:Najbardziej okrutne ludobójstwo w historii kolonializmu - Belgijskie Kongo
Sekret życia rodzinnego bliźniąt Bunkerów
W 1843 roku Chang i Eng ożenili się z siostrami Yates: Chang stanął na ślubnym kobiercu z Adelajdą, a Eng z Sarą. Łącznie doczekali się 21 dzieci, a codzienność ich dwóch rodzin była zorganizowana w sposób, który do dziś budzi ciekawość. Po kilku latach bracia postawili dla bliskich dwa oddzielne domy, położone kilka kilometrów od siebie. Ustalili jasną zasadę: co trzy dni przenosili się między gospodarstwami, dzieląc czas pomiędzy obie żony i wszystkie dzieci.
Gdy wybuchła wojna secesyjna (1861–1865), bliźnięta jednoznacznie poparły Konfederację. Do armii wysłali dwóch dorosłych synów – Christophera i Stephena – by walczyli przeciw wojskom Unii. Obaj zostali ranni, a następnie dostali się do niewoli.
Po klęsce Konfederacji rodzina Bunkerów straciła cały kapitał ulokowany w jej obligacjach, a także 32 niewolników, co doprowadziło ich do finansowej katastrofy. Zmuszeni przez długi, bracia postanowili wrócić na scenę i ponownie zarabiać występami. Podpisali umowę z P.T. Barnumem, słynnym twórcą spektakli, i ruszyli w europejskie tournée. W 1870 roku zawitali m.in. do Warszawy, gdzie wzbudzili ogromne zainteresowanie i szybko stali się sensacją.
Ostatnie dni Changa i Enga oraz dziedzictwo
U schyłku życia stan zdrowia braci zaczął się wyraźnie pogarszać. W 1874 roku Chang zachorował na zapalenie oskrzeli i 17 stycznia odszedł we śnie. Eng, choć początkowo wydawał się w lepszej formie, nie potrafił długo funkcjonować bez brata — zmarł zaledwie kilka godzin później. Ta sekwencja wydarzeń do dziś uchodzi za niezwykły dowód, jak silne bywa powiązanie bliźniąt syjamskich, zarówno w wymiarze fizycznym, jak i emocjonalnym.
Pamięć o Changu i Engu wciąż jest zaskakująco żywa. Szacuje się, że w Stanach Zjednoczonych mieszka obecnie około 1500 ich potomków, co czyni ich historię czymś więcej niż tylko ciekawostką z XIX wieku. Dodatkowo ich wspólna wątroba została zakonserwowana i można ją zobaczyć na ekspozycji w Muzeum Mütter w Filadelfii. Losy tych niezwykłych braci — pełne napięć, kontrowersji i tragedii — są jednocześnie opowieścią o determinacji oraz zdolności przystosowania, dzięki którym przeszli do historii jako najsłynniejsze bliźnięta syjamskie.