Poszła z mężem do klubu swingersów. Nie spodziewała się tego, co zobaczy za drzwiami
„Pojechałam tam z mężem i kompletnie nie byłam na to gotowa” — tak zaczyna swoją historię kobieta, która po wielu latach małżeństwa po raz pierwszy weszła do klubu swingersów. Plan był prosty: odrobina adrenaliny, niewinny eksperyment, sposób na wyrwanie się z rutyny — bez konsekwencji i bez rewolucji w związku. Tyle że wystarczyło kilka minut, by poczuła, że w środku obowiązują inne reguły, niż sobie wyobrażała. A granice, które jeszcze przed wejściem wydawały się jasne i nieprzekraczalne, zaczęły niebezpiecznie szybko tracić ostrość.
- Pierwsza wizyta w klubie swingersów: zasady
- Pierwsza wizyta w klubie swingersów
- Swing w parze: kiedy to ma sens?
Pierwsza wizyta w klubie swingersów: zasady
Oficjalne witryny klubów swingersów rzadko zdradzają szczegóły — szczególnie osobom, które dopiero rozważają pierwszą wizytę. Najwięcej konkretnych informacji dają zwykle stali bywalcy, którzy znają niepisane reguły i realia takich miejsc z własnego doświadczenia.
- Najpierw trzeba zapisać się na listę mailingową, a dopiero potem przychodzi wiadomość z dokładnym adresem klubu – tłumaczy Agnieszka, która regularnie pojawia się na imprezach w warszawskich klubach swingersów. – Obowiązuje erotyczny dress code: bielizna, bodystocking, pończochy, wysokie obcasy. Nie musisz być całkiem nago, ale w zwykłych, codziennych ubraniach nikt cię nie wpuści. Telefony i inne urządzenia odkłada się do zamykanych szafek. W środku jest bar, często także jacuzzi i sauna, a do tego kilka albo kilkanaście pokoi — do seksu lub do obserwowania innych.
Przed pierwszym wyjściem wiele osób rozkminia zasady i martwi się, czy ktoś nie przekroczy granic. W praktyce nad bezpieczeństwem i komfortem gości czuwa obsługa — i to do niej można od razu zgłosić każdą niepokojącą sytuację.
- Wbrew temu, co podpowiadają stereotypy, poziom kultury osobistej jest tam naprawdę wysoki – mówi 25-letnia Agnieszka. – Nikt nie podchodzi nachalnie, nie dotyka bez jasnej zgody. Każdy kontakt wymaga akceptacji obu stron. Jedyny wyjątek to samo patrzenie — na nie nie trzeba pytać o pozwolenie. Wchodząc do klubu, godzisz się, że inni mogą cię obserwować, nawet jeśli jesteś z partnerem. Nic nie jest przymusem — ty decydujesz, na co masz ochotę.
Dla jednych to sposób na odświeżenie relacji i dorzucenie pikanterii, dla innych — zwykła ciekawość, którą chcą bezpiecznie sprawdzić. Zwykle osób obserwujących jest więcej niż tych, które faktycznie wchodzą w interakcje. A gdy klub wpuszcza też singli, najczęściej dominują mężczyźni — co pokazuje, że panowie częściej chcą oglądać lub angażować się w seks w półpublicznej przestrzeni.
- Nie mieliśmy żadnych oczekiwań ani scenariusza – mówi Iwona, 27-latka z Warszawy. – Poszliśmy głównie z ciekawości, bo mój partner usłyszał o takich klubach od znajomych. Wypiliśmy parę drinków, pogadaliśmy z innymi parami i zrobiliśmy „obchód” całego miejsca. Kilka pokoi, ekrany z filmami erotycznymi, bar, muzyka i przygaszone światło. Trafiliśmy na imprezę „in the fog”, gdzie klimat robił dym jak mgła. Na nic więcej się nie zdecydowaliśmy, ale sama obserwacja była bardzo podniecająca. To, czego nie zrobiliśmy w klubie, nadrobiliśmy potem w domu.
Jest też osobna grupa osób, które traktują klub jak erotyczny „dodatek” do życia intymnego — przestrzeń do spełniania fantazji, testowania granic i seksualnych eksperymentów.
- Pierwszy raz poszedłem tam z dziewczyną FwB. To ona rzuciła pomysł – opowiada Marek, 33-latek z Warszawy. – Od początku mieliśmy jasne, że chcemy spróbować wszystkiego. Alkohol już podkręcał zmysły, a w środku byli i partnerzy w parach, i single. W jednym z pokoi trwała naprawdę mocna impreza. Od tamtej nocy byliśmy w różnych klubach w Warszawie i okolicach już siedem razy — i każda wizyta miała zupełnie inny klimat.
Pierwsza wizyta w klubie swingersów
Przed pierwszą wizytą w klubie swingersów dobrze jest wcześniej dogadać z partnerem konkretne granice — albo świadomie ustalić, że tym razem ich nie będzie. Jasne reguły potrafią uchronić przed nieporozumieniami, bo sama spontaniczność bywa kusząca, ale nie zawsze kończy się dobrze.
- Mój mąż bardzo naciskał, a ja w końcu, żeby nie wyjść na tę „oporną”, uległam – wspomina Marta, 42-letnia warszawianka. – Poszłam do łóżka z innym mężczyzną, a mój mąż tylko patrzył. Dziś najchętniej cofnęłabym czas. Tamten facet był atrakcyjny, sprawiał wrażenie młodszego, a mąż przekonywał mnie, żebym spróbowała, bo on chce jedynie obserwować. Do teraz nie umiem sobie wytłumaczyć, czemu się zgodziłam. Jeszcze tego samego wieczoru, w drodze do domu, mąż dostał ataku zazdrości i urządził mi awanturę. Przez dwa tygodnie w domu wisiało napięcie. Miałam jednocześnie poczucie winy i złość, bo przecież to on mnie do tego namawiał. Jakoś to przetrwaliśmy, ale tej wizyty żałuję.
Swing zdecydowanie nie jest rozrywką dla każdego. Nic więc dziwnego, że wiele par testuje to tylko raz i na tym kończy. I w przeciwieństwie do tatuażu — tutaj „pierwszy raz” wcale nie musi oznaczać, że pojawi się ochota na kolejny.
- Byliśmy raz i nie mamy z tego powodu dramatu, ale oboje stwierdziliśmy, że to po prostu nie nasza bajka – mówi Małgorzata, 33-latka z Warszawy. – Sama wizja klubu działała na nas mocniej niż to, co zobaczyliśmy na miejscu. Przygotowania były ekscytujące, ale po przekroczeniu progu emocje po prostu opadły. Dla nas to był nietrafiony pomysł.
Kluby swingersów to tylko jedna z opcji spotkań w większym gronie. Sporo osób wybiera też prywatne eventy w mieszkaniach, apartamentach albo hotelach. Mimo to klub często bywa najłatwiejszym miejscem na pierwszy kontakt — i na to, by znajomość przenieść później do bardziej intymnych warunków.
- Poznaliśmy parę, z którą widujemy się do dziś – opowiada Kuba, 38-latek z Warszawy. – Najbardziej odpowiadają nam prywatne spotkania, bez przypadkowych osób. W klubie wypatrzyliśmy parę, która nas zaciekawiła. Uprawialiśmy seks obok siebie, bez zamiany partnerów, ale wymieniliśmy się numerami. Potem spotkaliśmy się już w spokojniejszej, kameralnej atmosferze. Od tamtej pory widujemy się raz, czasem dwa razy w miesiącu: najpierw kolacja, a później dalsza część zabawy w wynajętym mieszkaniu.
Swing w parze: kiedy to ma sens?
Normy moralne bywają bardzo osobiste – różnimy się nie tylko poglądami, ale też temperamentem, potrzebami i tym, co podpowiada nam wyobraźnia. Jedni wolą zostawić fantazje w bezpiecznej sferze marzeń, inni chcą znaleźć sposób, by je zrealizować.
- Jak to się mówi, wszystko jest dla ludzi – stwierdza Marek. – Pod warunkiem że obie strony naprawdę tego chcą, nikt nie jest do niczego przymuszany i nikt na tym nie cierpi. Dla mnie seks ma przede wszystkim dawać przyjemność, a jeśli jednocześnie doświadcza jej więcej osób, to tylko na plus. Jest też coś ekscytującego w obserwowaniu innych i łapaniu inspiracji. Trochę jak „porno na żywo”, tylko że dzieje się obok. Jeśli ktoś jest otwarty na nowe doświadczenia i lubi przesuwać własne granice, swing może być czymś, co warto sprawdzić.
Czy klub jest dla każdego? Trudno to ocenić jednoznacznie. Dla singli i singielek bywa to prostsze, natomiast w związkach mogą pojawić się dodatkowe napięcia i pytania.
- Z mojego doświadczenia wynika, że nie ma sensu robić tego dla partnera wbrew sobie – zauważa Marta. – Nawet jeśli mąż mnie nie naciskał, miałam wrażenie, że bardziej dałam się przekonać, niż że to była moja pewna decyzja. Dlatego ostrzegam: taka zabawa ma szansę się udać tylko wtedy, gdy jest pragnieniem obu osób, a nie wyłącznie jednego z partnerów. Próba „dopasowania się” do cudzych oczekiwań potrafi skończyć się naprawdę źle.
Seksualna harmonia – także wtedy, gdy pojawiają się fantazje o seksie grupowym czy podglądaniu innych – opiera się na wzajemnym szacunku i uważności na potrzeby partnera. Dotyczy to zarówno chęci wspólnego eksperymentowania, jak i całkowitego braku ochoty na takie przeżycia. Do „zabawy w kilka osób” potrzeba więcej niż dwóch, ale w przypadku pary kluczowe są właśnie te dwie osoby: w pełni zgodne, świadome swoich granic i gotowe je komunikować. I nie zawsze trzeba dotrzymywać partnerowi kroku.