Dostał to od ojca na 14. urodziny i od razu oddał. Tak zaczęła się historia The Beatles

Opublikowano: 17.10.2026Autor: Paulina SurowiecDrukujUdostępnij

Paul McCartney, czyli sir James Paul McCartney, od lat uchodzi za jednego z najważniejszych twórców w historii brytyjskiej muzyki. Świat poznał go jako członka The Beatles, ale to dopiero początek opowieści — bo za jego nazwiskiem kryją się melodie, które zmieniły popkulturę na zawsze. Wybitny instrumentalista, charyzmatyczny wokalista i autor tekstów, współtworzył największe przeboje zespołu, a Księga Rekordów Guinnessa zalicza go do najbardziej utytułowanych i odnoszących największe sukcesy artystów wszech czasów. Jakie wyróżnienia trafiły w jego ręce? Co wydarzyło się po rozpadzie Beatlesów i jak zbudował swoją karierę na nowo? Za chwilę poznasz kluczowe momenty z jego życia, najważniejsze nagrody, dyskografię oraz biografię Paula McCartneya.

1. Dzieciństwo Paula McCartneya w Liverpoolu
2. Droga do sławy The Beatles i Beatlemania
3. Jak „Yesterday” zmieniło los Beatlesów
4. Solowa kariera Paula McCartneya po Beatlesach
5. Ciekawostki o Paulu McCartneyu

Dzieciństwo Paula McCartneya w Liverpoolu

James Paul McCartney przyszedł na świat 18 czerwca 1942 roku w szpitalu Walton w Liverpoolu. Jego mama, Mary Patricia z domu Mohin, pracowała tam jako pielęgniarka. Ojciec, Jim McCartney, nie towarzyszył rodzinie przy porodzie – w czasie II wojny światowej pełnił służbę jako strażak. Paul wychowywał się z bratem Michaelem, miał też przyrodnią siostrę Ruth. Dzieci ochrzczono w katolickiej tradycji mamy, choć ojciec był agnostycznym protestantem. W ich domu religia nie była jednak tematem, na który kładziono szczególny nacisk.

W dzieciństwie Paul uczęszczał do Stockton Wood Road Primary School w Speke (1947–1949), a potem przeniósł się do Joseph Williams Junior School w Belle Vale. Uchodził za bardzo zdolnego ucznia i regularnie zbierał świetne oceny. Kolejnym etapem była nauka w Liverpool Institute. W 1954 roku, jadąc autobusem do szkoły, poznał George’a Harrisona – znajomość szybko przerodziła się w bliską przyjaźń. Muzyczne zainteresowania wyniósł przede wszystkim z domu: to ojciec zaszczepił w nim pasję, trzymając w salonie pianino i próbując zachęcić synów do gry. Na 14. urodziny Paul dostał trąbkę, ale wkrótce zamienił ją na gitarę akustyczną, bo marzył o tym, by jednocześnie grać i śpiewać. Właśnie wtedy zaczął też stawiać pierwsze kroki jako autor piosenek.

Droga do sławy The Beatles i Beatlemania

Kiedy Paul miał 15 lat, poznał Johna Lennona i jego zespół The Quarrymen w Woolton podczas festynu charytatywnego (1957). Szybko złapali wspólny język, a ojciec McCartneya zgodził się, by chłopcy ćwiczyli w ich salonie. Lennon i McCartney zaczęli razem pisać piosenki, a obaj grali na gitarach. W lutym 1958 roku Paul przyprowadził na próbę kolegę z autobusu szkolnego, George’a Harrisona, który również grał na gitarze. John Lennon postanowił go posłuchać, lecz początkowo uznał, że George jest zbyt młody, by dołączyć do zespołu. McCartney nie odpuścił i po cichu zorganizował kolejne spotkanie – tym razem Harrison zagrał w autobusie „Raunchy” Billa Justisa. Lennon był pod wrażeniem umiejętności chłopaka i George dołączył do The Quarrymen. W ten sposób w składzie znalazło się już trzech gitarzystów.

Grupie brakowało perkusisty, dlatego starali się grać tam, gdzie mogli liczyć na wsparcie kogoś z bębnami. Wkrótce do zespołu dołączył Stuart Sutcliffe i to on zaproponował, by zmienić nazwę na The Beatles. Niedługo później Beatlesi znaleźli pierwszego menedżera, a w połowie sierpnia 1960 roku zaprosili do składu perkusistę Pete’a Besta. Zaczęli występować jako czwórka w różnych miejscach w Wielkiej Brytanii, najczęściej w barach mlecznych. W 1961 roku Sutcliffe musiał odejść, a Paul McCartney – choć niechętnie – przejął rolę basisty. O The Beatles robiło się w Liverpoolu coraz głośniej, więc chłopaki grali więcej, częściej i dla coraz większej publiczności.

Podczas serii koncertów w Hamburgu The Beatles poznali Briana Epsteina, który został ich menadżerem – i z czasem okazał się jedną z najważniejszych postaci w drodze zespołu do światowej kariery. W 1962 roku Beatlesi pożegnali się ze swoim perkusistą, zastępując go Ringo Starrem. Właśnie w takim składzie grali aż do końca działalności. W październiku tego samego roku The Beatles wydali debiutancki singiel „Love Me Do”, który szybko przyciągnął pierwszych wiernych fanów. Lennon i McCartney zaczęli działać nie tylko jako autorzy – postanowili też śpiewać kolejne single w zespole. Popularność rosła błyskawicznie: najpierw w UK, a potem w Stanach Zjednoczonych (również dzięki wsparciu Epsteina, który skutecznie ich wypromował). Zespół nagrał kilka albumów, a ich płyty do dziś mają ogromne grono słuchaczy (m.in. A Hard Day’s Night). Tak narodziła się prawdziwa Beatlemania. The Beatles stali się tak rozpoznawalni jak Elvis Presley – i podobnie jak on, stali się symbolem stylu oraz muzyczną inspiracją dla kolejnych pokoleń artystów. A może zainteresuje cię także ten artykuł o żonach i dzieciach Paula McCartneya?

Jak „Yesterday” zmieniło los Beatlesów

W sierpniu 1965 roku Paul McCartney skomponował „Yesterday”. Utwór nagrano z kwartetem smyczkowym, dzięki czemu był to pierwszy numer Beatlesów, w którym tak wyraźnie pojawiły się inspiracje muzyką klasyczną. Co więcej, w nagraniu uczestniczył tylko jeden członek zespołu – i to również było dla grupy czymś zupełnie nowym. Dziś „Yesterday” uchodzi za jedną z najbardziej rozpoznawalnych piosenek na świecie. Pomogła umocnić pozycję Beatlesów, a samemu McCartneyowi przyniosła opinię wybitnego kompozytora. To także jeden z najczęściej wykonywanych coverów w historii. W kolejnych latach zespół wypuszczał następne albumy:

• 5 sierpnia 1966 - Revolver
• 1 czerwca 1967 – Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Blub Band
• 22 listopada 1968 – The Beatles
• 17 stycznia 1969 – Yellow Sumbarine
• 26 września 1969 – Abbey Road

W sierpniu 1967 roku zmarł Brian Epstein, co mocno zachwiało zespołem i wprowadziło muzyków w kryzys. Paul McCartney próbował wypełnić tę lukę, przejmując rolę lidera i osoby kierującej sprawami grupy. W marcu 1969 roku McCartney ożenił się ze swoją pierwszą żoną, Lindą Eastman. W sierpniu na świat przyszło ich pierwsze dziecko – córka Mary. Abbey Road okazał się ostatnim wspólnie nagranym albumem Beatlesów.

John Lennon coraz częściej dystansował się od kierunku, w jakim zmierzała muzyka Beatlesów. 30 stycznia 1969 roku muzycy zagrali swój ostatni wspólny koncert – na dachu siedziby Apple przy Savile Row w Londynie. Najpierw Lennon zakomunikował, że chce odejść z The Beatles. Ostatecznie jednak to Paul McCartney wykonał pierwszy formalny ruch: 10 kwietnia 1970 roku ogłosił, że opuszcza zespół. 31 grudnia 1970 roku złożył pozew o rozwiązanie Beatlesów. Oficjalnie grupa zawiesiła działalność 29 grudnia 1974 roku. Każdy z muzyków skupił się na karierze solowej. John Lennon zginął sześć lat później, a w 2001 roku zmarł George Harrison.

Solowa kariera Paula McCartneya po Beatlesach

Kiedy Beatlesi oficjalnie zakończyli działalność, Paul popadł w krótkotrwałe przygnębienie – z tego trudnego momentu wyciągnęła go żona. McCartney nie zamierzał jednak rezygnować z muzyki i niemal od razu ruszył dalej, nagrywając kolejne płyty solowe. Od czasu rozpadu zespołu uzbierało się ich naprawdę sporo:

• 1970 – McCartney
• 1971 – Ram (nagrał go wspólnie z żoną Lindą)
• 1980 – McCartney II
• 1982 – Tug of War
• 1983 – Pipes of Peace
• 1986 – Press to Play
• 1989 – Flowers in the Dirt
• 1993 – Off the Ground
• 1997 – Flaming Pie
• 2001 – Driving Rain
• 2005 – Chaos and Creation in the Backyard
• 2007 – Memory Almost Full
• 2013 – New
• 2018 – Egypt Station
• 2020 – McCartney III

We wrześniu 1971 roku na świat przyszła druga córka McCartneyów – Stella. W tym samym czasie Paul powołał do życia rockowy zespół Wings, który działał aż do 1981 roku. Trzon grupy tworzyły trzy osoby: Paul, jego żona Linda oraz Denny Laine. W 1975 roku McCartney i Wings sięgnęli po nagrodę Grammy za najlepszy popowy występ wokalny dzięki utworowi „Band on the Run”. We wrześniu 1977 roku Paul i Linda powitali trzecie dziecko – syna Jamesa.

Po zakończeniu działalności Wings Paul McCartney nagrywał wielkie przeboje we współpracy m.in. ze Steviem Wonderem („Ebony and Ivory”) oraz z Michaelem Jacksonem („The Girl is Mine”). McCartney i Jackson stworzyli też słynne „Say Say Say”, które dotarło na 1. miejsce listy w USA. Paul coraz śmielej sięgał również po brzmienia orkiestrowe, testując różne kierunki i style. Na albumie Flaming Pie z 1977 roku gościnnie pojawił się Ringo Starr – zagrał na perkusji i zaśpiewał chórki w „Beautiful Night”. Rok później zmarła żona Paula, Linda. McCartney wrócił jeszcze do muzyki orkiestrowej (w 1999 roku). W następnych latach intensywnie koncertował na całym świecie i nagrywał z głośnymi nazwiskami (m.in. z Kanye Westem i Rihanną). Paul McCartney pozostaje aktywny muzycznie do dziś.

Ciekawostki o Paulu McCartneyu

1. W 1966 roku po miastach krążyła sensacyjna plotka: rzekomo Paul McCartney zginął w wypadku samochodowym, a w zespole miał go zastąpić sobowtór.
2. W 1997 roku Paul został pasowany na rycerza przez królową Elżbietę II za wkład w muzykę — stąd zwrot „sir Paul McCartney”.
3. W lipcu 2002 roku McCartney ożenił się z Heather Mills. Doczekali się córki, Beatrice Milly, jednak ich związek zakończył się rozwodem w 2008 roku.
4. Artysta od lat jest konsekwentnym wegetarianinem. W 2008 roku wsparł kampanię PETA, zachęcając do ograniczenia, a nawet całkowitego odstawienia mięsa.
5. W 2011 roku McCartney ponownie stanął na ślubnym kobiercu — jego żoną została nowojorska bizneswoman Nancy Shevell.
6. Na koncie muzyka jest ponad 200 utworów napisanych wspólnie z Johnem Lennonem.
7. Księga Rekordów Guinnessa wyróżniła McCartneya jako jedną z osób o największych osiągnięciach w historii popkultury.
8. McCartney i Nancy Shevell są zaliczani do grona najzamożniejszych par na świecie — ich majątek szacuje się na ponad 500 mln funtów.

Źródła:

1. Hunter Davies: The Beatles. Jedyna autoryzowana biografia, Wydawnictwo SQN, Warszawa 2013
2. Paul Du Noyer: McCartney w rozmowach, Wydawnictwo Bukowy Las, Warszawa 2016
3. Tim Hill: The Beatles, I stała się muzyka, Wydawnictwo Solis, Warszawa 2013