Jej rozmowę z Monicą Lewinsky obejrzały 74 miliony osób. Była ikoną na wizji
Barbara Walters była ikoną amerykańskiego dziennikarstwa, ale za tą etykietą kryje się historia, która wciąż potrafi zaskoczyć. Przez dekady pracy w telewizji docierała tam, gdzie inni odbijali się od drzwi — i zdobywała rozmowy, o jakich marzyły redakcje na całym świecie. Siadała naprzeciw prezydentów i tyranów, idoli tłumów i ludzi uwikłanych w skandale. Zawsze z tym samym pytaniem w tle: jak wydobyć prawdę, gdy wszyscy próbują ją ukryć? Chciała, by zapamiętano ją jako dziennikarkę odważną i uczciwą — i właśnie dlatego warto przyjrzeć się, jak naprawdę wyglądała jej droga na szczyt.
- Jak Barbara Walters podbiła telewizję
- Barbara Walters: przełomy i wywiady lat 70.
- Jak powstał talk-show „The View”
- Barbara Walters i wywiady, które przeszły do historii
- Prywatne życie Barbary Walters
Jak Barbara Walters podbiła telewizję
Barbara Jill Walters urodziła się 25 września 1929 roku w Bostonie. Dorastała z dwojgiem rodzeństwa w domu niepraktykujących Żydów. Gdy w 1937 roku jej ojciec uruchomił sieć klubów nocnych, rodzinie zaczęło się powodzić, a Barbara trafiła do renomowanych prywatnych szkół. Już w wieku nastoletnim obracała się wśród ludzi znanych z pierwszych stron gazet. Być może właśnie wtedy nauczyła się tej naturalnej swobody, dzięki której później z taką lekkością rozmawiała z gwiazdami, artystami i politykami?
W 1953 roku ukończyła anglistykę i zaczęła szukać pracy. Na początku była sekretarką, lecz szybko trafiła na znacznie ciekawsze zajęcie – została asystentką dziennikarza i republikańskiego działacza Texa McCary’ego w WRCA-TV. Środowisko mediów od razu okazało się jej żywiołem. Szlifowała pisanie w NBC, a następnie przeniosła się do CBS, gdzie współtworzyła kultowy „Morning Show”. Kierownictwo NBC szybko zrozumiało, jak dużą stratą było oddanie jej konkurencji. W 1961 roku zaproponowano jej rolę researcherki i autorki w programie „Today”, którą przyjęła. Na starcie miała przygotowywać materiały adresowane do kobiet, ale celowała wyżej – wywalczyła zgodę, by towarzyszyć pierwszej damie Jackie Kennedy w podróży do Indii i Pakistanu. Reportaż z wyjazdu wyraźnie wzmocnił jej pozycję w stacji.
W 1964 roku była już jedną z twarzy „Today”, występując u boku Hugh Downsa i Franka McGee’a. Choć współprowadziła program, była doceniana przez szefów i uwielbiana przez widzów, ówczesne telewizyjne zasady wciąż trzymały ją w ryzach – nie mogła swobodnie przepytywać gości w studiu, bo prawo do zadawania pytań w pierwszej kolejności przysługiwało mężczyźnie prowadzącemu. W programie pozostała przez 11 lat.
Barbara Walters: przełomy i wywiady lat 70.
W latach 70. trafiła do elitarnego korpusu dziennikarzy akredytowanych przy Białym Domu, który towarzyszył prezydentowi Richardowi Nixonowi podczas jego przełomowej wizyty w Chinach. W 1975 roku odebrała swoją pierwszą statuetkę Daytime Entertainment Emmy Award.
Rok później, kuszona bezprecedensowym kontraktem – roczną pensją sięgającą 1 miliona dolarów – Walters przeszła do ABC. Została pierwszą kobietą, która współprowadziła wieczorny serwis informacyjny. W 1976 roku poprowadziła także debatę prezydencką między Jimmym Carterem a urzędującym prezydentem Geraldem Fordem. W tym samym czasie na antenie pojawiły się „Barbara Walters Specials”, jej autorskie rozmowy z najważniejszymi postaciami życia publicznego. Wśród gości znaleźli się m.in. zwycięzca wyborów Jimmy Carter oraz pierwsza dama Rosalynn Carter. Rok później Barbara Walters zrealizowała pierwszy wspólny wywiad z premierem Izraela Menachemem Beginem i prezydentem Egiptu Anwarem Sadatem.
Barbara Walters słynęła z pytań stawianych z wyczuciem, ale i z zaskoczenia – potrafiła rozbroić rozmówcę, skłonić go do szczerości i wyciągnąć to, co zwykle zostaje niewypowiedziane. Trochę jak bezkompromisowa reporterka, trochę jak uważna terapeutka. Niejednokrotnie polowała na „pierwszy wywiad” i najczęściej to jej się udawało: była pierwszą dziennikarką, przed którą otwierali się ludzie znani – politycy, bohaterowie skandali, nagradzani artyści i twórcy budzący kontrowersje. Stała się symbolem profesjonalizmu, etyki, dziennikarskiej intuicji i klasy – i miało to trwać przez kolejne dekady. Mimo ogromnych sukcesów nie brakowało jednak krytyków; jednym z jej najgłośniejszych oponentów był kolega z ABC, Harry Reasoner.
W 1979 roku Barbara dołączyła do zespołu programu ABC „20/20” jako korespondentka. Już rok później przeprowadziła ekskluzywną rozmowę z owianym złą sławą byłym prezydentem Nixonem. Był to jego pierwszy telewizyjny wywiad od czasu dymisji po aferze Watergate w 1974 roku.
Jak powstał talk-show „The View”
W sierpniu 1997 roku w ramówce ABC zadebiutował talk-show „The View”. Barbara pełniła w nim funkcję współproducentki wykonawczej i jednej z prowadzących. Założenie było proste, ale chwytliwe: pięć kobiet miało przedstawiać własne perspektywy na politykę, życie rodzinne, karierę oraz tematy, które akurat elektryzowały opinię publiczną. W kolejnych latach przy stole zasiadały m.in. reporterka Lisa Ling, prawniczka Star Jones, dziennikarka Meredith Vieira czy komiczka Joy Behar, a także Whoopi Goldberg, Rosie O'Donnell i wiele innych nazwisk. Program szybko stał się hitem i do dziś utrzymuje wysoką oglądalność, mimo że po drodze nie brakowało burz i kontrowersji. Ale to już temat na osobny rozdział.
Pod koniec lat 90. ABC płaciło Barbarze Walters 12 milionów dolarów rocznie. Najbardziej ceniona dziennikarka w Stanach Zjednoczonych mogła liczyć na stawkę, która tylko potwierdzała jej pozycję. W maju 2013 roku Walters zapowiedziała odejście z telewizji. Jak przytaczał „Los Angeles Times”, gwiazda ABC tłumaczyła: „Nie chcę pojawić się w kolejnym programie ani zdobywać następnego szczytu. Wolę usiąść na słonecznym polu i patrzeć na niezwykle utalentowane kobiety – i tak, również na niektórych mężczyzn – którzy zajmą moje miejsce”. Z „The View” pożegnała się na antenie 16 maja 2014 roku, pozostając jednak w projekcie jako producentka wykonawcza.
Barbara Walters i wywiady, które przeszły do historii
Przez wiele lat szlifowała kunszt rozmowy z ludźmi. Bywało, że wytykano jej zbyt osobiste reakcje w trakcie wywiadów. Padały zarzuty, że nie chodziło o empatię, lecz o podbicie oglądalności. Krytycy (najczęściej koledzy po fachu) wypominali Barbarze skłonność do pytań typu softball (amerykańskie określenie na wyjątkowo łatwe, „bezpieczne” pytania). Te opinie nie przekreślają jednak dorobku Barbary Walters, która do dziś pozostaje punktem odniesienia dla dziennikarzy. Przez dekady rozmawiała z każdym urzędującym prezydentem USA i każdą pierwszą damą — od Richarda i Patty Nixonów aż po Baracka i Michelle Obamów. Jej rozmówcami byli też m.in. szach Iranu Mohammad Reza Pahlavi, Dalajlama, brytyjska premier Margaret Thatcher oraz Vladimir Putin. Siedząc naprzeciwko libijskiego dyktatora Mu’ammara al-Kadaffiego, powiedziała bez ogródek: „W Ameryce czytamy, że jest pan niestabilny. Czytamy, że jest pan szalony”. Fidelowi Castro zadała natomiast niewygodne pytanie o wolność słowa na Kubie.
Przed Barbarą otwierały się także największe nazwiska Hollywood: Fred Astaire, Barbra Streisand, Audrey Hepburn, Katharine Hepburn („Na moim pogrzebie lub w moim nekrologu można wspomnieć, że kiedyś zapytałam Katharine Hepburn, jakim drzewem chciałaby być” – wspominała Barbara Walters), a także Patrick Swayze, który ze łzami w oczach opowiadał o śmierci ojca. A to tylko fragment znacznie dłuższej listy.
W 1995 roku Walters przeprowadziła pierwszy po wypadku wywiad ze sparaliżowanym Christopherem Reeve'em. To właśnie przed nią w 1999 roku, w dwugodzinnym, ekskluzywnym wywiadzie, zwierzyła się była stażystka Białego Domu Monica Lewinsky. Rozmowa z kochanką Billa Clintona, obejrzana przez 74 miliony Amerykanów, przeszła do historii jako najchętniej oglądany program informacyjny w dziejach ABC.
Prywatne życie Barbary Walters
Barbara Walters zgarnęła niezliczone nagrody i na stałe zapisała się w historii amerykańskiego dziennikarstwa telewizyjnego. A jak wyglądało jej życie poza kamerami?
W latach 1955–1958 była żoną Roberta Henry’ego Katza. W 1963 roku poślubiła producenta teatralnego Lee Gubera. Wspólnie adoptowali córkę, Jacqueline Denę — imię dostała na pamiątkę niepełnosprawnej siostry Barbary. Ich związek zakończył się rozstaniem w 1976 roku.
Walters miała też kilka głośnych romansów, między innymi z senatorem Edwardem Brookiem. W 1986 roku stanęła na ślubnym kobiercu po raz trzeci. Jej małżeństwo z producentem telewizyjnym Mervem Adelsonem trwało do 1992 roku.
W 2010 roku przeszła udaną operację serca. Pod koniec życia coraz bardziej dawały o sobie znać problemy z pamięcią. Dziennikarka zmarła 30 grudnia 2022 roku w swoim domu w Nowym Jorku. Miała 93 lata.
Barbara powiedziała kiedyś: „Mam nadzieję, że zostanę zapamiętana jako dobra i odważna dziennikarka. Mam nadzieję, że niektóre z moich wywiadów nie tworzyły historii, ale były jej świadkami”.
Źródła:
- https://www.latimes.com/entertainment-arts/tv/story/2022-12-30/barbara-walters-most-influential-tv-interviews
- https://www.biography.com/movies-tv/barbara-walters