Tajemniczy medalion i brutalna zbrodnia. Przełom nastąpił tysiące kilometrów dalej
9 marca 1992 roku w Columbus w stanie Ohio rodzice znaleźli ciało swojej 19-letniej córki Amy w jej mieszkaniu. Brutalność zbrodni wstrząsnęła śledczymi. Przez trzy dekady sprawa pozostawała nierozwiązana, a jedynym śladem był tajemniczy medalion z symbolami panafrykańskimi. Historia ta pokazuje, jak nowoczesna technologia DNA może przywrócić nadzieję rodzinom ofiar – nawet po ponad trzydziestu latach czekania na sprawiedliwość.
- Zwykły poniedziałek
- Odkrycie
- Medalion – ślad, który przez 32 lata nikogo nie doprowadził
- Brak śladów włamania, brak śladów walki
- 32 lata czekania
- DNA i… śmieć
- Ekstradycja i emocje
- Kim był Bruce Daniels?
- Siła nowoczesnej nauki
Zwykły poniedziałek
Amy Hooper była drobną dziewczyną – zaledwie 162 cm wzrostu i wyjątkowej szczupłości – ale miała silną osobowość. Jak wspominała jej starsza siostra, Sandy Green, Amy wydawała się aż „zbyt odważna jak na tak małą kobietę”. 17 lutego 1992 roku wprowadziła się do swojego pierwszego własnego mieszkania przy Medfield Way 4942 w dzielnicy Lincoln Village.
Była idealną pracownicą. Nigdy nie spóźniła się do pracy w sklepie Bermans Leather w Westland Mall w Columbus, nie opuściła ani jednego dnia. Uważano ją za odpowiedzialną, obowiązkową, słowną. Dlatego gdy w marcowy poniedziałek 1992 roku nie pojawiła się na planowanym spotkaniu służbowym, współpracownicy od razu wiedzieli, że coś musiało się stać.
Po godzinie 13:00 współpracowniczka Amy zadzwoniła do jej matki, Joy. Ta od razu poczuła, że stało się coś strasznego. Skontaktowała się z byłym mężem, ojcem Amy. Uzgodnili, że spotkają się pod mieszkaniem córki około godziny 16:00.
Odkrycie
Gdy rodzice stanęli przed drzwiami mieszkania Amy i zapukali, córka nie odpowiadała. Poprosili dozorcę o pomoc w dostaniu się do środka. I w końce znaleźli dziewczynę.
Amy leżała na podłodze naga, twarzą do góry. Została brutalnie pobita – jej czaszka była pęknięta od uderzenia tępym narzędziem. Ciało nosiło ślady licznych ciosów zadanych nożem, szczególnie w okolicy torsu. Ręce były luźno związane za plecami.
Funkcjonariusze zostali wezwani o godzinie 16:21. Scena zbrodni wskazywała na brutalne, pełne wściekłości morderstwo. Ale były pewne dziwne elementy, które od początku intrygowały śledczych.
Medalion – ślad, który przez 32 lata nikogo nie doprowadził
Na miejscu zbrodni znaleziono nóż oraz tajemniczy medalion – przedmiot, którego współlokatorka Amy nigdy wcześniej nie widziała. Tu pojawia się niespójność – siostra zamordowanej twierdziła, że medalion był pamiątką z festiwalu Reggae. Trudno pomylić go z innym – sercowatego kształtu, wykonany z drewna i skóry, pomalowany na czerwono, zielono i żółto (to kolory, które pojawiają się na flagach wielu krajów afrykańskich, często symbolizujące ruch rastafariański lub solidarność wśród Afrykanów i ich potomków) był charakterystyczny.
To biżuterią, której elementem był medalion, sprawca związał ręce Amy. Czy było to coś, co należało do niego? A może jednak należał do ofiary? Warto było doszukiwać się głębszej symboliki? Możliwe.
Detektywi od początku zwracali uwagę na pewien aspekt życia Amy. Była białą kobietą, która w 1992 roku spotykała się wyłącznie z czarnoskórymi mężczyznami. W tamtym czasie, w mniej tolerancyjnym społeczeństwie, budziło to kontrowersje. Tydzień przed śmiercią Amy odwiedziła swojego chłopaka w Bowling Green. Wróciła z tego weekendu z diamentowym pierścionkiem na lewej ręce.
Śledczy początkowo postawili tezę, że dziewczyna mogła zostać zamordowana przez kogoś, kto „nie akceptował jej wyboru partnerów”. Medalion pasował do tej teorii. Ale czy rzeczywiście?
Brak śladów włamania, brak śladów walki
Drzwi do mieszkania Amy nie miały śladów włamania. W mieszkaniu nie było oznak szarpaniny. Wszystko wskazywało na to, że Amy znała swojego zabójcę i dobrowolnie wpuściła go do środka.
To sprawiło, że śledztwo stało się jeszcze bardziej skomplikowane. Kto to mógł być? Narzeczony? Bliski przyjaciel? Znajomy? Ktoś, komu ufała?
Detektyw Chuck Clark z Franklin County Sheriff’s Office, który przejął sprawę dwadzieścia lat po morderstwie, powiedział wprost: „W tej zbrodni było dużo wściekłości, dużo brutalności. To było osobiste”.
Profil DNA znaleziony na ciele Amy został zabezpieczony już w 1992 roku. Ale w tamtym czasie technologia genetyczna była w powijakach. Profil istniał, lecz nie było z czym go porównać. Przez kolejne dekady próbka DNA leżała w archiwum, czekając na przełom technologiczny.
32 lata czekania
Dla rodziny Amy Hooper każdy dzień był męczarnią. Ojciec Amy, rok po śmierci córki powiedział dziennikarzom: „Nie obchodzi mnie, co się dzieje z ludźmi. Naprawdę nie. Ale chcę wiedzieć, dlaczego zabili moją córkę”. Sam zmarł w 2009 roku. Nie dożył odpowiedzi na dręczące go pytanie.
Sandy Green nigdy nie straciła nadziei. Gdy dwadzieścia lat po morderstwie zadzwonił do niej detektyw Chuck Clark, informując, że został przydzielony do sprawy, powiedział jej coś, co zapamiętała doskonale: był przekonany, że sprawa zostanie rozwiązana.
„Powiedziałam mu: chcę, żebyś znalazł właściwą osobę” – wspominała Sandy. „Nigdy nie straciłam nadziei, że mógł to rozwiązać. Dzięki niemu uwierzyłam, że to możliwe”.
Przez lata Clark dzwonił do Sandy z różnymi wiadomościami. Większość z nich była rozczarowująca. „Jeszcze nie. Przepraszam”. Tyle razy musiał jej to powiedzieć, że sam czuł się zniechęcony. Ale nie poddał się.
DNA i… śmieć
W 2024 roku Ohio Bureau of Criminal Investigation oraz Franklin County Sheriff's Office zidentyfikowały Bruce’a Edwarda Danielsa jako „osobę zainteresowania” (person of interest – stopień niżej niż „podejrzany”) w sprawie. Daniels, obecnie 58-letni mężczyzna, mieszkał w Tumwater w stanie Waszyngton, na zachodnim wybrzeżu USA, tysiące kilometrów od Columbus.
W grudniu 2024 roku funkcjonariusze z Lacey Police Department, Thurston County Narcotics Task Force oraz Franklin County Sheriff’s Office przeprowadzili rewizję w jego domu. Znaleźli nielegalnie posiadaną broń – pistolet kalibru 9 mm. Daniels został aresztowany 5 grudnia za posiadanie broni.
Ale to nie broń była kluczem do sprawy. Kluczem był… śmieć.
Funkcjonariusze z Waszyngtonu uzyskali „przedmiot wyrzucony” przez Danielsa. Przeprowadzono badanie DNA z tego obiektu i porównano z DNA zabezpieczonym z ciała Amy Hooper ponad trzy dekady wcześniej.
Pasowało. Tu nasuwa się pytanie: dlaczego w 2024/25 porównano DNA faceta ze stanu Waszyngton z DNA dziewczyny zamordowanej w Ohio na początku lat 90.? Media serwują nam historię „triumfu DNA i wytrwałości detektywów”, ale nie wyjaśniają najbardziej fascynującej kwestii: JAK po 32 latach, bez żadnego widocznego połączenia, trafiono na człowieka mieszkającego po drugiej stronie kraju? Już w grudniu 2024 roku media podkreślały, że „pozostaje niejasne, jak śledczy dotarli do Danielsa”. Można spekulować: prawdopodobnie użyto genealogii genetycznej – nowatorskiej metody wykorzystywanej w sprawach kryminalnych. Może śledczy trafili na informację, że czarnoskóry mieszkaniec stanu Waszyngton w latach 90. mieszkał w Colombus?
Choć szczegółów nie podano do publicznej wiadomości, Rick Minerd z Franklin County Sheriff’s Office powiedział: „DNA było kluczem. Szczerze mówiąc, to był brakujący element przez wszystkie te lata. Mieliśmy profil z 1992 roku, ale ten profil był niezidentyfikowany. Profil DNA Bruce’a Danielsa nie istniał w bazie danych, więc nie można było dokonać dopasowania”.
Tak czy inaczej, 17 grudnia 2024 roku ława przysięgłych Franklin County oskarżyła Bruce’a Edwarda Danielsa o morderstwo i gwałt.
Ekstradycja i emocje
8 stycznia 2025 roku odbyła się rozprawa ekstradycyjna. Bruce Daniels miał zostać przekazany władzom Ohio.
5 marca 2025 roku, niemal dokładnie 33 lata po morderstwie Amy, Daniels został przewieziony z Waszyngtonu do Columbus. W czwartek, 6 marca, został postawiony przed sędzią Franklin County Municipal Court.
Tego samego dnia odbyła się konferencja prasowa. Szeryf Franklin County, Dallas Baldwin, powiedział: „Poświęcenie i wytrwałość naszych śledczych, w połączeniu z nową technologią DNA, w końcu przyniosły przełom potrzebny do wymierzenia sprawiedliwości dla Amy Hooper. Ta sprawa jest świadectwem nieustannego zaangażowania wszystkich organów ścigania i naszych partnerów w znalezienie osoby odpowiedzialnej, bez względu na to, ile czasu minęło”.
Sandy Green również wzięła udział w konferencji. Z łzami w oczach mówiła o siostrze: „Amy Hooper była kochająca, życzliwa, miała zaraźliwy śmiech, którego nigdy nie zapomnę”.
Detektyw Chuck Clark, który przez dwadzieścia lat walczył o rozwiązanie tej sprawy, nie zamierzał ukrywać emocji. Płakał. „Tyle razy musiałem powiedzieć [Sandy] ‘nie, jeszcze nie’ – to było przygnębiające. W końcu mogłem wykonać ten telefon i… to było coś” – powiedział.
Kaucja dla Danielsa została ustalona na 500 000 dolarów. Kolejna rozprawa zaplanowana jest na 14 marca 2025 roku.
Kim był Bruce Daniels?
W 1992 roku Bruce Edward Daniels miał 25 lat. Co robił? Gdzie mieszkał? Skąd znał Amy Hooper? Jako Afroamerykanin mógł być w jej typie. Spotykali się? Dała mu kosza? Pytań jest mnóstwo.
Do tej pory władze nie ujawniły szczegółów dotyczących relacji między Danielsem a Amy. Chief Deputy Minerd powiedział dziennikarzom: „To wciąż rzeczy, które rozpatrujemy – jaki był ich związek. Nie chcę się teraz na ten temat wypowiadać”.
Wiadomo tylko tyle, że Daniels mieszkał w Columbus w czasie morderstwa, a później przeniósł się do Waszyngtonu, gdzie mieszkał przez dekady, prowadząc – na pierwszy rzut oka – zwykłe życie w Tumwater.
Czy to była jego pierwsza zbrodnia? Czy były inne ofiary? Tego także nie wiemy.
Pytanie, które wciąż pozostaje bez odpowiedzi: dlaczego? Co skłoniło 25-letniego mężczyznę do tak brutalnego morderstwa?
Przez lata medalion z symbolami panafrykańskimi był jednym z najbardziej intrygujących elementów sprawy. Śledczy początkowo wierzyli, że mógł być kluczem. Teraz, gdy oskarżonym jest Bruce Daniels, wciąż nie wiemy, co oznaczał ten medalion i czy w ogóle warto przywiązywać do niego wagę.
Siła nowoczesnej nauki
Historia Amy Hooper jest dowodem na to, jak potężnym narzędziem stała się nowoczesna analiza DNA. W 1992 roku profil genetyczny można było stworzyć, ale bazy danych były małe, a procedury – niedoskonałe.
Dzisiaj śledczy mogą porównywać DNA nie tylko z bazami osób skazanych, ale także wykorzystywać genealogię genetyczną – metodę, która pomogła rozwiązać dziesiątki zimnych spraw, w tym słynną sprawę Golden State Killer.
Dla tysięcy rodzin w całych Stanach Zjednoczonych, które czekają na rozwiązanie spraw dotyczących ich bliskich, historia Amy Hooper niesie jedno przesłanie: nigdy nie traćcie nadziei na znalezienie sprawców, triumf sprawiedliwości i poznanie odpowiedzi.
„Myślę, że Amy jest bardzo szczęśliwa, wiedząc, że może spocząć w spokoju i że to zostało rozwiązane” – powiedziała Sandy.
Co będzie z Danielsem? To pokaże niedaleka przyszłość.
Źródła
- https://614now.com/2024/hot-topics/after-more-than-30-years-arrest-made-in-brutal-cold-case-murder-of-columbus-teen
- https://spectrumnews1.com/oh/columbus/news/2025/03/06/man-accused-murder-extradited-ohio
- https://www.nbc4i.com/news/local-news/columbus/1992-cold-case-suspect-extradited-to-columbus-on-rape-murder-charges/
- https://truecrimehydrogen.wordpress.com/2018/04/30/cold-case-the-brutal-unsolved-murder-of-amy-hooper/