Poszedł na spotkanie z byłą dziewczyną. Za drzwiami czekała na niego śmiertelna pułapka
Summerfield, Floryda, niedziela 17 kwietnia 2011 roku, wieczór. Piętnastoletni Seath Tyler Jackson dostaje SMS-a od byłej dziewczyny. Pisze ona, że chce porozmawiać, że może warto spróbować jeszcze raz, że powinien przyjść do jej koleżanki. Seath zna ten adres. Był już tam wcześniej. Towarzysząca mu znajoma mówi wprost, że ma złe przeczucie i „coś tu nie gra”. Seath idzie mimo to. Za drzwiami czeka pięć osób. Jedna z nich ma pistolet.
Belleview
Seath Tyler Jackson urodził się 3 lutego 1996 roku w Marion County na Florydzie. Dorastał w Belleview – małej miejscowości w środkowej Florydzie, otoczonej sosnowymi lasami i jeziorami. Wychowywała go samotnie matka, Sonia. Miał dwóch starszych braci.
W Belleview High School był spokojnym chłopakiem – szczupłym, niewysokim jak na swój wiek, łatwym celem dla szkolnych zaczepek. Zaczął ćwiczyć MMA, żeby się bronić. Marzył o tym, żeby zostać poważnym zawodnikiem. Lubił gry wideo, czworonogi, jazdę quadem po okolicznych lasach.
Znajomi opisywali go jako łagodnego i serdecznego. Nie był typem awanturnika, daleko mu było do wizerunku bad boya. Nie szukał kłopotów. Jeśli już, one znajdowały jego.
Na początku 2011 roku Seath zaczął spotykać się z Amber Wright – piętnastolatką z pobliskiego Summerfield. Romans trwał krótko. W marcu rozstali się i nie było to rozstanie w przyjaźni. Amber szybko związała się z osiemnastoletnim Michaelem Bargo Juniorem.
To, co zaczęło się jako szkolna kłótnia, przeniosło się na Facebooka. Seath i Amber wymieniali złośliwe posty publicznie, przy całej sieci znajomych. Seath oskarżał Amber o zdradę i zażywanie narkotyków. Bargo, który nie znał Seatha osobiście, stanął po jej stronie i zaczął mu grozić. Komentarze się mnożyły – trzydzieści siedem pod jednym postem, więcej pod kolejnym. Znajomi Seatha go bronili, znajomi Amber odpowiadali. I vice versa. Dla rówieśników było to może niesmaczne, ale ciekawe. W każdym razie nie wyglądało groźnie – ot, skłóceni, dawniej zakochani nastolatkowie piorą swoją brudy publicznie.
W kwietniu Bargo poszedł do domu Seatha i pokłócił się z nim. Podczas tej kłótni matka Seatha, Sonia, usłyszała jak Bargo mówi do jej syna: „Mam dla ciebie kulę”. Seath odpisał potem na Facebooku, że Bargo to pusty dźwięk i puste groźby. Czy choć przez chwilę pomyślał, że to może jednak coś więcej niż obietnica bez pokrycia? Bargo nie żartował.
Plan
Na początku kwietnia Bargo i Kyle Hooper – szesnastoletni brat Amber – zwabili Seatha pod dom Charlie Ely, mieszkającej w wiejskiej przyczepie kempingowej w Summerfield. Seath przyjechał z kolegą, Williamem Samatotem. Zanim doszło do konfrontacji, padł strzał – Bargo wystrzelił z rewolweru kaliber .22, żeby ich przestraszyć. Odjechali.
Dla Bargo był to sygnał, że Seath nie da się łatwo wciągnąć w pułapkę. A jednak – musieli jakoś go zwabić.
17 kwietnia 2011 roku Bargo zebrał w przyczepie Charlie Ely cztery osoby: samą Ely, Hoopera, Amber Wright i dwudziestoletniego Justina „Roacha” Soto. Według zeznań złożonych później policji, Bargo mówił o swojej nienawiści do Seatha, aż rozmowa przeszła w konkretny plan. Amber wyśle SMS-a. Seath przyjedzie. Bargo go zabije. Proste? Tak. Wykonalne? Jasne.
Planowali to, jedząc chipsy i oglądając telewizję. Amber wysłała wiadomość.
Przyczepa
Seath przyjechał razem z koleżanką. Dziewczyna zeznała potem, że miała złe przeczucie już w drodze. Kiedy zbliżali się do przyczepy, powiedziała do Seatha: „Nie szłabym tam”. Mimo to Seath szedł w kierunku drzwi. Czy on też miał złe przeczucia? Nie wiadomo.
W każdym razie do przyczepy wszedł sam. Hooper rzucił się na niego od razu, uderzając drewnianym przedmiotem w głowę. Koleżanka Seatha, słysząc niepokojący hałas, uciekła. Bargo zaczął strzelać z rewolweru kaliber .22. Seath, mimo ran, zdołał wydostać się na zewnątrz. Soto dopadł go na podwórku i przycisnął do ziemi. Bargo strzelał dalej.
Zaciągnęli chłopaka z powrotem do środka i włożyli do wanny. Bargo bił go i strzelał. Połamał nastolatkowi kolana. Skrępował go. Seath Jackson zginął od strzału w twarz. Późniejsza sekcja zwłok wykazała pięć ran postrzałowych.
Wiadra z farbą
Po zabójstwie grupa nastolatków przez kilka godzin porządkowała przyczepę. Szmatami i wybielaczem domywali ściany i podłogi. Ciało Seatha zawinęli w śpiwór i wynieśli na podwórko, gdzie w ognisku palili je przez całą noc.
Rano 18 kwietnia pojawił się James Havens – ojczym Amber i Hoopera. Wiedział o planie wcześniej. Przyjechał pomóc w tym, co zostało jeszcze do zrobienia. Prochy Seatha przełożono do pięciolitrowych wiader po farbie i wywieziono do wypełnionego wodą kamieniołomu w okolicach Ocala. Wysypano je do wody.
Potem Havens zawiózł Bargo do Starke – kilkadziesiąt mil dalej – żeby pomóc mu uniknąć zatrzymania. Było przecież oczywiste, że Bargo – wróg numer jeden, człowiek, który w mediach społecznościowych pisał o nienawiści i zemście – będzie pierwszym podejrzanym.
Zaginiony
18 kwietnia Sonia Jackson zgłosiła na policji, że syn nie wrócił na noc do domu. Funkcjonariusze, co nie jest w podobnych przypadkach wielkim zaskoczeniem, potraktowali sprawę jak ucieczkę nastolatka – standardowe postępowanie. Ale Sonia wspomniała o groźbach Bargo i napięciu narastającym przez tygodnie. Śledczy zaczęli rozmawiać ze znajomymi Seatha i Amber.
Dzień po zbrodni Kyle Hooper siedział w domu z matką i oglądał telewizję. W wiadomościach pojawił się komunikat o zaginięciu Seatha Jacksona. Kyle powiedział do matki: „On nie zaginął, ja widziałem jak go zabijają”. Matka natychmiast zabrała go na policję – nie mając pojęcia, że jej syn nie był tylko świadkiem, ale czynnym uczestnikiem. Na początku nie zamierzał mówić prawdy, jednak pod naciskiem przesłuchania przyznał, że to on zadał Seathowi pierwszy cios drewnianym kijem – ale twierdził, że kazał mu potem wyjść z domu i był w szoku, kiedy Bargo zaczął strzelać.
Na przesłuchaniach Wright, Hooper i Ely udawali swoje zaskoczenie tym, że Bargo chciał zabić Seatha. Twierdzili, że nic nie planowali, że wszystko wymknęło się spod kontroli. Detektywi umieścili ich razem w celi i nagrali rozmowę bez ich wiedzy. Hooper powiedział, że Seath zasłużył na śmierć.
Aresztowania nastąpiły 20 kwietnia – dwa dni po zbrodni. Zatrzymano Ely, Wright, Hoopera, Soto i Havensa. Nastolatkom postawiono zarzuty morderstwa pierwszego stopnia. Havensowi zarzucano pomoc w tuszowaniu zbrodni. A co z Bargo? Nie próbował się kryć. Opowiadał kilku różnym osobom dokładnie, co zrobił – z dumą, ze szczegółami, włącznie z tym, jak połamał Seathowi kolana. Ta patologiczna potrzeba uznania go zgubiła – zostawił policji ślad, który doprowadził wprost do jego drzwi.
28 kwietnia policja znalazła w kamieniołomie szczątki ludzkie. Badania DNA potwierdziły, że to resztki Seatha Jacksona.
Rzecznik Marion County Sheriff’s Office powiedział dziennikarzom: „Nasi detektywi –doświadczeni detektywi – kręcili głowami z niedowierzania, bo ten rodzaj morderstwa pierwszego stopnia jest nie do wyobrażenia”.
Sześcioro na ławie
Sprawy były rozpatrywane osobno, przez kilka lat.
Pierwsza – Charlie Ely. 23 września 2011 roku ława przysięgłych uznała ją winną morderstwa pierwszego stopnia. Sędzia David Eddy skazał ją na dożywocie bez możliwości warunkowego zwolnienia. Miała dziewiętnaście lat. Była najmłodszą kobietą skazaną w ten sposób w historii Florydy.
Na sali sądowej Sonia Jackson zwróciła się do niej wprost: „Niektórzy mówią, że twoje życie jest skończone. Ale będziesz widzieć swoją rodzinę, dostawać listy i kartki urodzinowe. Będziesz się śmiać i płakać. Nie mam litości dla twoich łez. Mogłaś być bohaterką i ocalić wiele istnień”.
Justin Soto przyznał się do winy w maju 2012 roku, żeby uniknąć kary śmierci. Dożywocie bez prawa do zwolnienia.
Amber Wright i Kyle Hooper stanęli przed sądem razem w czerwcu 2012 roku – sądzeni jako dorośli, mimo że mieli po szesnaście lat w chwili zbrodni. Oboje uznani za winnych. Oboje skazani na dożywocie. Sąd apelacyjny Florydy uchylił jednak oba wyroki w 2014 roku –Amber nie pouczono o prawie do milczenia, a wyrok na Hooperze nie uwzględnił procedur przewidzianych dla nieletnich. W ponownym procesie w 2016 roku Amber Wright znowu usłyszała „winna”. Tym razem dożywocie z możliwością ubiegania się o zwolnienie po dwudziestu pięciu latach. Hooper – to samo.
Havens przyznał się do winy w 2018 roku. Dostał trzydzieści lat więzienia.
Michael Bargo
Sprawa Bargo ciągnęła się najdłużej.
W sierpniu 2013 roku ława przysięgłych uznała go winnym morderstwa pierwszego stopnia i zarekomendowała karę śmierci stosunkiem głosów dziesięć do dwóch. Sędzia wyrok zatwierdził. Cztery lata później Sąd Najwyższy Florydy go uchylił – po orzeczeniu Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych w sprawie Hurst v. Florida stwierdzono, że rekomendacja ławy musi być jednomyślna. Dziesięć do dwóch nie wystarczyło.
Bargo stanął przed sądem po raz drugi w 2019 roku, wyłącznie w kwestii wymiaru kary. Tym razem dwanaście osób jednogłośnie zarekomendowało najsurowszy wymiar kary. Sędzia Anthony Tatti zatwierdził wyrok. W uzasadnieniu napisał, że kara śmierci jest uzasadniona prawem i okolicznościami tej sprawy.
Na ogłoszenie wyroku Bargo zareagował bez emocji. Jego obrończyni powiedziała, że złożą apelację.
Michael Shane Bargo Junior przebywa na Florydzie w celi śmierci.
Epilog
Na pogrzebie Seatha Jacksona pojawiło się ponad trzystu siedemdziesięciu żałobników. Sonia Jackson przychodziła na każdą rozprawę i zabierała głos przy każdym wyroku. Nigdy nie odpuściła.
Sprawa Seatha Jacksona jest w Stanach Zjednoczonych jedną z najczęściej przywoływanych w debacie o sądzeniu nieletnich jako dorosłych. Sąd Najwyższy USA wielokrotnie kwestionował automatyczne wyroki dożywocia dla niepełnoletnich. Amber Wright i Kyle Hooper mają prawo ubiegać się o zwolnienie warunkowe. Charlie Ely – po latach odwołań i wniosków – wyszła na wolność na mocy ugody po dziewięciu latach.
Źródła
- https://en.wikipedia.org/wiki/Murder_of_Seath_Jackson
- https://www.youtube.com/watch?v=vRkTb3ipkFI