Z ekranu uczył moralności. W rzeczywistości skrywał mroczną tajemnicę
Przez jedenaście sezonów telewizyjny serial „Siódme niebo” podsuwał milionom widzów obraz idealnej, chrześcijańskiej rodziny. Rodziny, której głową był pastor Eric Camden – troskliwy ojciec, wierny mąż, człowiek głębokiej wiary. W tej roli błyszczał Stephen Collins. Gdy w październiku 2014 roku portal TMZ opublikował tajne nagranie z sesji terapeutycznej, okazało się, że między aktorem a jego postacią jest bezmierna przepaść.
- Chłopak z Des Moines
- Droga na szczyt
- Wzorowy amerykański ojciec
- Ta jedna sesja
- Trzy ofiary, dwie dekady
- Przeciek
- Przesunąć uwagę
- Upadek idola
- Przedawnienie
- Hollywoodzkie demony
Chłopak z Des Moines
Stephen Weaver Collins przyszedł na świat 1 października 1947 roku w Des Moines w Iowa. Wychowywał się z dwoma starszymi braćmi w Hastings-on-Hudson w stanie Nowy Jork, gdzie jego ojciec, Cyrus Stickney Collins, pracował jako dyrektor w branży lotniczej. Matka, Madeleine, zajmowała się domem. Rodzina przez pewien czas mieszkała w Peru, potem wrócili do Stanów.
Młody Collins z jednej strony był niemal chorobliwie nieśmiały, z drugiej miał artystyczne ciągoty. Grał na gitarze basowej w kilku szkolnych zespołach (co pomagało mu zwalczyć nieśmiałość), pasjonował się aktorstwem. Oprócz tego grywał w baseball. Studia ukończył na prestiżowym Amherst College w Massachusetts, zdobywając dyplom cum laude w 1969 roku. Był aktywnym członkiem chóru a cappella Zumbyes – w 1968 roku wystąpił jako główny wokalista, prezentując „California Dreamin’”. Podczas występu w spektaklu muzycznym na ostatnim roku studiów zwrócił na siebie uwagę legendarnego nowojorskiego producenta teatralnego Josepha Pappa. Propozycja małej roli w „Dwunastej nocy” otworzyła mu drzwi do profesjonalnego aktorstwa.
W 1970 roku Collins poślubił Marjorie Weinman. Małżeństwo przetrwało osiem lat. Rozwód sfinalizowano w 1978 roku. Nie mieli dzieci.
Droga na szczyt
Collins szybko zdobywał uznanie w teatrze i telewizji. Był przystojny, charyzmatyczny i posiadał tę szczególną cechę, którą Amerykanie nazywają „all-American appeal” – wyglądał jak wzorowy, godny zaufania Amerykanin. Przez lata 70. regularnie pojawiał się na Broadway’u i w produkcjach telewizyjnych.
Przełomem okazał się rok 1979, kiedy zagrał Komandora Willarda Deckera w kasowym filmie „Star Trek: The Motion Picture”. Rola ta zapewniła mu rozpoznawalność daleko poza środowiskiem teatralnym. Na początku lat 80. wcielał się w pilota Jake’a Cuttera w serialu ABC „Tales of the Gold Monkey”. Na planie tego serialu w 1982 roku poznał aktorkę Faye Grant, znaną z miniserialu „V”. Trzy lata po pierwszym spotkaniu, 21 kwietnia 1985 roku, pobrali się w Nowym Jorku. W 1989 roku urodziła im się córka, Kate.
Collins pozostawał aktywny zawodowo przez całe lata 80. i 90. W 1988 roku jego sztuka „Super Sunday” została wystawiona podczas prestiżowego Williamstown Theatre Festival. Pisał powieści – „Eye Contact” (1994) i „Double Exposure” (1998). W 1996 roku zagrał narcystycznego męża Annie (Diane Keaton) w kultowej komedii „Zmowa pierwszych żon”. Ta rola nie wpłynęła na jego wizerunek – nadal uchodził za miłego faceta. Oprócz tego wszystkiego nagrywał jeszcze albumy muzyczne, w tym składankę z piosenkami Ricky’ego Nelsona. Był bardzo zajętym człowiekiem.
Wzorowy amerykański ojciec
Rok 1996 okazał się dla kariery Collinsa punktem zwrotnym. Powierzono mu główną rolę w serialu telewizji WB zatytułowanym „Siódme niebo” – familijnej sadze opowiadającej o pastorze Ericu Camdenie, który wraz z żoną Annie (graną przez Catherine Hicks) wychowuje siedmioro dzieci w amerykańskim miasteczku. Serial, emitowany nieprzerwanie do 2007 roku, stał się jednym z najdłużej oglądanych seriali familijnych.
Collins był twarzą serialu, a jego postać pozostawała kompasem moralnym. Pastor Camden rozwiązywał konflikty, służył radą, uczył dzieci odpowiedzialności, regularnie przemawiał z ambony. Było w tej roli coś głęboko przekonującego – Collins grał z taką naturalnością, że widzowie niemal utożsamiali go z pastorem. Kyle Searles, który dołączył do obsady w 2004 roku, wspominał go jako najbardziej życzliwego i skromnego człowieka na planie – aktora, który w przerwach między ujęciami rozmawiał ze statystami i sprawiał, że każdy czuł się mile widziany. „Chciałem być taki jak on” – wyznał Searles w jednym z późniejszych wywiadów.
Ale odtwórca roli pastora Camdena miał swoje sekrety. Prawda miała wyjść na jaw i sprawić, że Amerykanie poczują się oszukani.
Ta jedna sesja
Po jedenastu sezonach „Siódmego nieba” Collins kontynuował karierę telewizyjną. Pojawiał się w serialach „Private Practice”, „No Ordinary Family” i „Revolution”. Dostał rolę w hitowym serialu „Scandal” Shondy Rhimes, miał zostać obsadzony w produkcji filmowej „Ted 2” Setha MacFarlane’a. Wydawało się, że dobra passa trwała.
Prywatnie było jednak nieco gorzej. Małżeństwo z Faye Grant od dawna przechodziło kryzys. Para rozstała się w 2012 roku po niemal trzydziestu latach wspólnego życia. Spory majątkowe – według doniesień mediów stawką było 12 milionów dolarów – toczyły się w sądzie przez kolejne lata. Batalie sądowe zakończyły się w styczniu 2015 roku.
Ale wróćmy na moment do roku 2012, kiedy to podczas jednej z sesji terapii małżeńskiej, Faye Grant potajemnie nagrała rozmowę. Collins nie wiedział, że jego wypowiedzi były rejestrowane. Terapeuta również nie był świadomy, że Faye sesję nagrywała. W każdym razie na taśmie znalazło się coś, co miało wywołać prawdziwe tsunami: Collins szczegółowo opisywał seksualne nadużycia wobec nieletnich dziewcząt.
Grant zawiadomiła policję. Dochodzenie wszczęły zarówno Departament Policji Nowego Jorku (NYPD), jak i Los Angeles Police Department (LAPD). Jednak nagranie pozostało utajnione przez ponad dwa lata.
Trzy ofiary, dwie dekady
Zeznania Collinsa – zarówno te zarejestrowane na taśmie, jak i późniejsze publiczne oświadczenia – ujawniły trzy przypadki seksualnego molestowania nieletnich na przestrzeni niemal dwudziestu lat.
Pierwszą ofiarą była dziesięcioletnia dziewczynka, krewna pierwszej żony Collinsa, Marjorie Weinman. W 1973 roku Collins miał dwadzieścia pięć lat. Pewnego wieczoru, gdy jego żona zasnęła, oglądał telewizję razem z odwiedzającą go dziewczynką. Wziął jej dłoń i – jak sam opowiadał na nagraniu – przez około czterdzieści pięć sekund dotykał się nią w intymnym miejscu. Jak twierdził, później się to powtórzyło.
W 1982 roku, gdy Collins mieszkał w Los Angeles, jego sąsiadką była trzynastoletnia April Price. Dziewczynka, zafascynowana aktorem i nieświadoma niebezpieczeństwa, padła ofiarą ekshibicjonizmu – Collins eksponował swój członek w jej obecności. Price odważyła się opowiedzieć swoją historię publicznie dopiero w 2025 roku, podczas emisji dokumentalnego serialu Investigation Discovery „Hollywood Demons”.
Trzecia ofiara miała czternaście lat i spotkała Collinsa w latach 90. – on sam w oficjalnym oświadczeniu wskazał rok 1994 jako ostatni raz, kiedy dopuścił się niestosownych zachowań. Dorosła już kobieta wraz z mężem skontaktowała się z Faye Grant w 2012 roku, opisując swoje przeżycia. To właśnie ta wiadomość skłoniła Grant do działania i nagrania sesji terapeutycznej.
Przeciek
7 października 2014 roku portal TMZ opublikował nagranie z sesji terapeutycznej. Eksplozja była natychmiastowa. Policja nowojorska rozpoczęła formalne dochodzenie. Agencja talentów APA rozwiązała umowę z Collinsem. Producenci „Ted 2” wycięli jego sceny z gotowego niemal filmu. Nie doszedł do skutku jego gościnny występ w „Scandal”. Dwa kanały telewizyjne wstrzymały emisję powtórek „Siódmego nieba”.
Amerykanie czuli się oszukani. Również w 2014 roku ze zdwojoną siłą wybuchł skandal z udziałem Billa Cosby’ego, oskarżonego o liczne napaści seksualne. Co ciekawe, Cosby – podobnie jak Collins – grał idealnego męża i ojca i kreował się na autorytet. Utożsamianie aktorów z granymi przez nich bohaterami nie musi być groźne, ale gdy na jaw wychodzą rozmaite brudy – prawda może zaboleć.
Cosby to mimo wszystko inna historia. Collins oświadczył, że nagranie zostało dokonane bez jego wiedzy i zgody, a Grant postąpiła wbrew etyce terapeutycznej. Ona stanowczo zaprzeczyła, jakoby to ona była źródłem przecieku: „Słowa Stephena na mój temat są fałszywe i wyglądają na próbę odwrócenia uwagi od jego własnych czynów. Mam szczerą nadzieję, że Stephen uzyska pomoc, której potrzebuje”.
W grudniu 2014 roku Collins złożył dwa publiczne oświadczenia. W obszernym liście opublikowanym przez magazyn „People” przyznał, że „czterdzieści lat temu zrobił coś strasznie złego, czego głęboko żałuje” i że „od tamtej pory stara się zadośćuczynić”. Wziął udział w wywiadzie z Katie Couric, emitowanym przez ABC News w programie „20/20”. Kategorycznie zaprzeczył, że jest pedofilem: „Absolutnie nie czuję żadnego fizycznego ani seksualnego pociągu do dzieci”. Nalegał, że trzy opisane przypadki to zdarzenia odosobnione, a jeśli ktokolwiek inny pojawi się z podobnymi zarzutami, „nie mówiłby prawdy”.
Przesunąć uwagę
We wspomnianym wywiadzie z Katie Couric, Collins ujawnił, że między 10 a 15 rokiem wielokrotnie widział starszą kobietę eksponującą swoje nagie ciało w jego obecności. Twierdził, że to „wypaczało jego myślenie” i sprawiło, że jako dorosły uznał podobne zachowania za niegroźne.
Ale sposób, w jaki się zwierzał, był nietypowy, budzący ambiwalentne odczucia – z jednej strony Collins wyraźnie zaznaczył: „to nie jest wytłumaczenie, nic tego nie usprawiedliwia”, z drugiej jednak całą tę historię opowiedział w kontekście pytania „dlaczego to robiłeś?”, co de facto działało jak konstruowanie półusprawiedliwienia.
To klasyczna technika narracyjna stosowana przez sprawców – przesunięcie uwagi z ofiary na własną krzywdę. Collins opisał siebie jako człowieka cierpiącego na „zaburzenia ekshibicjonistyczne” i „problemy z granicami”, poddającego się terapii od 20 lat. Całość budowała wizerunek nie tyle drapieżcy, co ofiary zagubionej we własnej przeszłości. Czy to mu pomogło? Czy wzbudził powszechne współczucie? Niekoniecznie.
Upadek idola
Skala reakcji Hollywood była bezprecedensowa. Collins zrezygnował z miejsca w zarządzie krajowym Gildii Aktorów Ekranowych (SAG-AFTRA). Przez lata był współdyrektorem Komitetu ds. Szkół Wolnych od Stresu, promującego medytację transcendentalną w szkołach – i tę funkcję utracił. Kariera legła w gruzach w ciągu kilku dni.
Dla obsady „Siódmego nieba” wiadomość była szokiem. Beverley Mitchell, David Gallagher i Mackenzie Rosman – aktorzy, którzy przez lata grali jego telewizyjne dzieci – w 2024 roku, przy okazji podcastu poświęconego ponownemu oglądaniu serialu, publicznie zabrali głos. „Wszelkie formy nadużyć, przemoc seksualna – są nieusprawiedliwione” – powiedział Gallagher. Jeremy London, który grał w serialu i był przyjacielem Collinsa, opowiadał w dokumencie Investigation Discovery, jak słuchał nagrania. „Stephen Collins byłby martwym mężczyzną, gdyby to było moje dziecko” – wyznał ze łzami w oczach.
Przedawnienie
Zarówno NYPD, jak i LAPD prowadziły dochodzenia przez kilka miesięcy. Jednak sprawa rozbiła się o mur, który w takich przypadkach często staje na drodze do sprawiedliwości: o przedawnienie.
Najwcześniejsze nadużycia miały miejsce w 1973 roku – ponad czterdzieści lat przed wszczęciem dochodzenia. Przepisy prawne stanu Nowy Jork i Kalifornii obowiązujące w momencie popełnienia przestępstw nie pozwalały na skuteczne ściganie tak odległych w czasie naruszeń. Pod koniec października 2014 roku media donosiły, powołując się na anonimowe źródła w organach ścigania, że Collins prawdopodobnie nie zostanie postawiony w stan oskarżenia. I rzeczywiście – żadnych formalnych zarzutów nigdy nie postawiono.
W ten sposób Stephen Collins dołączył do smutnej listy sprawców, których przed więzieniem uratował nie brak dowodów, lecz upływ czasu. W jego przypadku dowodem było własne przyznanie się – nagrane, upublicznione, słyszane przez miliony. I mimo to niewystarczające w oczach prawa.
Hollywoodzkie demony
Przez kilka lat Collins żył na uboczu. W lipcu 2019 roku ożenił się po raz trzeci – z Jenny Nagel, fanką „Siódmego nieba” W 2025 roku Investigation Discovery wyemitowało sześcioodcinkowy serial dokumentalny „Hollywood Demons”, w którym po raz pierwszy publicznie wystąpiła jedna z ofiar – wspomniana już April Price. Opowiedziała o tym, co przeżyła jako trzynastolatka, i skierowała do młodych ludzi ostrzeżenie: „Czasem największe potwory mają najpiękniejsze twarze”.
Collins, mający dziś 77 lat, nie wziął udziału w serialu ani nie udzielił komentarza. Wcześniej twórcy skontaktowali się z ponad setką osób z jego otoczenia – niemal wszyscy odmówili udziału lub nie odpowiedzieli.
Sprawa Stephena Collinsa pozostaje bolesnym przykładem dysonansu między publicznym wizerunkiem a rzeczywistością. Jego ofiary czekały na sprawiedliwość, której system prawny im ostatecznie odmówił. Ale trzy skrzywdzone przez Collinsa kobiety nie straciły prawa do opowiedzenia swojej historii. I nie można powiedzieć, że aktor żadnej ceny nie zapłacił. Stracił pozycję, zaufanie, wiarygodność. Niby niewiele, ale…
Źródła
- https://www.hollywoodreporter.com/tv/tv-news/stephen-collins-accuser-sexual-molestation-7th-heaven-1236171269/
- https://www.youtube.com/watch?v=nyn3nLTv3b0&t=23s