Nosila silikonowy brzuch przez 9 miesięcy. Aby ukryć kłamstwo, zrobiła przyjaciółce coś potwornego
New Boston, Teksas, 9 października 2020, przedpołudnie. Matka dzwoni do drzwi córki i nikt nie odpowiada. Wchodzi do środka. Na podłodze salonu leży Reagan Simmons-Hancock - młoda mężatka, matka trzyletniej córeczki, aktualnie w trzydziestym szóstym tygodniu drugiej ciąży. Reagan nie żyje. Jej brzuch jest rozcięty. Dziecka nie ma. Kilkadziesiąt kilometrów dalej, na drodze prowadzącej w stronę Oklahomy, teksański policjant drogowy zatrzymuje samochód jadący nierówno, w dodatku z nadmierną prędkością. Za kierownicą siedzi 27-letnia Taylor Rene Parker. Na siedzeniu obok ma noworodka. Twierdzi, że urodziła go kilka minut wcześniej, na poboczu drogi.
- Taylor
- Kłamstwo, które trwało 9 miesięcy
- Przyjaciółki
- Makabra
- Zatrzymanie
- Śledztwo
- Proces
- Kara adekwatna do winy
- Wbrew naturze
Taylor
Taylor Rene Parker urodziła się 8 grudnia 1992 roku. Zanim doszło do zabójstwa Reagan Simmons-Hancock, Taylor przeżyła wiele kryzysów i dramatycznych zwrotów, które w świetle tego, co wydarzyło się później, śledczy i dziennikarze będą odczytywać jako zapowiedź. Została matką małej Emersyn w wieku 17 lat. Po rozstaniu z ojcem pierwszego dziecka, mając lat 21, urodziła syna. Po powikłaniach związanych z ciążą pozamaciczną, będącą skutkiem nieudanego podwiązania jajowodów, przeszła histerektomię – zabieg usunięcia macicy, który pozbawił ją możliwości zajścia w kolejną ciążę.
Jej pierwsze małżeństwo (z ojcem drugiego dziecka, Tommym Wacaseyem) zakończyło się rozwodem w 2017 roku. Rok później wyszła za mąż po raz drugi – to małżeństwo również nie przetrwało, a rozwód został sfinalizowany w 2019 roku. W tym samym roku, na rodeo, poznała Wade’a Griffina – dekarza, spawacza i hodowcę trzody, który zajmował się też odławianiem dzikich świń. Zaczęli się spotykać. Griffin twierdził później w sądzie, że Parker przedstawiała się jako spadkobierczyni fortuny po rodzinnej firmie – pieniądze były rzekomo zablokowane na koncie kontrolowanym przez jej matkę, ale docelowo miały trafić do niej. Taylor namawiała Griffina do kosztownych zakupów na kredyt. Co chciała kupować? Nowego quada, pickupa dla siebie, nissana dla jego matki. Obiecywała, że że pieniądze wkrótce się znajdą.
Matka Griffina, Connie, zeznała później w sądzie, że rodzina z czasem polubiła Taylor Parker, choć od początku dostrzegała sygnały ostrzegawcze – między innymi to, że Parker nie miała opieki nad własnym synem. A nie miała – bo dobrowolnie zrzekła się praw w ramach ugody rozwodowej z Wacaseyem.
Kłamstwo, które trwało 9 miesięcy
W styczniu 2020 roku, po zaledwie kilku miesiącach związku, Parker powiedziała Griffinowi, że zaszła w ciążę. To nie było pierwsze tego typu kłamstwo – już w 2019 roku, twierdziła, że spodziewała się bliźniąt, po czym miała rzekomo stracić ciążę w wyniku wypadku. Tym razem, przez kolejne dziewięć miesięcy, konsekwentnie podtrzymywała fikcję: nosiła silikonową protezę ciążowego brzucha kupioną przez internet, pokazywała sfałszowane zdjęcia USG, zorganizowała imprezę ujawniającą płeć dziecka oraz sesję zdjęciową w stylu maternity. Tłumaczyła Griffinowi, że nie chce, by widział jej nagie ciało, bo wstydzi się rozstępów. Tak się złożyło, że trwała wtedy pandemia COVID-19 – dla Taylor idealny pretekst, by Griffin nie towarzyszył jej na wizytach lekarskich.
Pierwszy mąż Parker miał, według jego własnych zeznań, anonimowo ostrzec Griffina, że jego partnerka przeszła histerektomię w 2015 roku i nie może mieć dzieci. Parker przekonała go jednak, że to intryga jej matki, z którą pozostawała w konflikcie. Kiedy zbliżał się termin porodu, a ciąża wciąż się „przedłużała”, Taylor zaczęła szukać sposobu na zakończenie kłamstwa.
Przyjaciółki
Reagan Simmons-Hancock i Taylor Parker poznały się, gdy Taylor pracowała jako fotografka, a Reagan zatrudniła ją na swój ślub. „Ktoś z jej znajomych ją polecił, a Reagan starała się trzymać budżetu, więc to było idealne rozwiązanie. Nazywała się Taylor Parker. Bardzo miła młoda kobieta. Zdjęcia, które zrobiła ze ślubu, były po prostu piękne”- wspominała w dokumencie Netflixa matka Reagan, Jessica Brooks.
W tamtym czasie Parker rozwodziła się z Tommym Wacaseyem, a Reagan, chcąc poprawić jej humor, zaprosiła ją na przyjęcie weselne. Od tego wieczoru ich znajomość przerodziła się w przyjaźń. „W pewnym momencie było tak, jakby była jedną z druhen – pojawiała się na wszystkich naszych wspólnych zdjęciach” – mówiła w dokumencie siostra Reagan, Emily Shirey.
Makabra
Rankiem 9 października 2020 roku Parker miała, według wcześniejszych zapowiedzi, udać się do szpitala w Idabel w Oklahomie, by zarejestrować się przed planowanym wywołaniem porodu. Tego samego ranka na numer alarmowy w New Boston zadzwoniła kobieta zgłaszająca, że ktoś zabił jej córkę.
To matka Reagan znalazła ciało. Według aktu oskarżenia, na miejscu zbrodni doszło do brutalnego ataku – Reagan miała zostać pobita, dźgnięta nożem i uduszona, po czym za pomocą skalpela wycięto dziecko z jej brzucha. W chwili zdarzenia w domu obecna była też trzyletnia córka ofiary.
Zatrzymanie
Kiedy tego samego przedpołudnia, na drodze do Oklahomy policjant drogowy zatrzymał za przekroczenie prędkości i niepewną jazdę Taylor Parker, zastał ją z noworodkiem. Kobieta twierdziła, że urodziła dziecko chwilę wcześniej, na poboczu drogi. Personel medyczny, do którego trafiła wraz z dzieckiem, nie znalazł jednak żadnych oznak niedawnego porodu. Pod naciskiem pytań Parker przyznała, że doszło do „starcia fizycznego” z Reagan i że zabrała dziecko z jej ciała.
Dziewczynka, której nadano imię Braxlynn Sage Hancock, została przewieziona do szpitala w Oklahomie, gdzie stwierdzono zgon. Parker została aresztowana jeszcze tego samego dnia – najpierw pod zarzutem uprowadzenia, a po ustaleniu pełnego przebiegu wydarzeń, także zabójstwa.
Śledztwo
16 października 2020 roku Parker została przewieziona z powrotem do Teksasu i osadzona w areszcie Bi-State Detention Center. 11 grudnia 2020 roku wielka ława przysięgłych hrabstwa Bowie formalnie postawiła jej zarzuty uprowadzenia oraz morderstwa kwalifikowanego za spowodowanie śmierci Simmons-Hancock i jej córki.
22 stycznia 2021 roku prokurator okręgowy hrabstwa Bowie, Jerry Rochelle, ogłosił, że będzie ubiegał się o karę śmierci, wskazując na okoliczności obciążające i wyjątkowe okrucieństwo zbrodni – w tym liczbę obrażeń zadanych ofierze – a także na zagrożenie, jakie Parker miała stanowić dla społeczeństwa.
Śledczy ustalili, że w dniach poprzedzających zabójstwo, Parker intensywnie przeszukiwała Internet w poszukiwaniu informacji o porodzie i opiece nad noworodkiem. Zeznający w sądzie agent specjalny Dustin Estes z Departamentu Bezpieczeństwa Publicznego Teksasu (Texas DPS) stwierdził, że w dniu zabójstwa Parker obejrzała na YouTube film o badaniu fizykalnym dziecka urodzonego przedwcześnie. Estes podsumował swoje ustalenia jednoznacznie: „Moim zdaniem Taylor Parker sfingowała swoją ciążę... Zaplanowała i wykonała zabójstwo Reagan”.
Proces
Proces przed sądem hrabstwa Bowie rozpoczął się we wrześniu 2022 roku. Ława przysięgłych – sześciu mężczyzn i sześć kobiet – potrzebowała około godziny, by uznać Parker za winną morderstwa kwalifikowanego popełnionego w trakcie usiłowania uprowadzenia.
Faza ustalania wymiaru kary trwała 25 dni i objęła zeznania 142 świadków. Obrona nie kwestionowała już wtedy samych faktów, lecz starała się o wyrok dożywocia bez możliwości warunkowego zwolnienia zamiast kary śmierci, powołując się na ograniczoną poczytalność Parker w chwili popełniania zbrodni oraz nieprzepracowane traumy z jej wcześniejszego życia. Powołany przez obronę biegły zeznał, że Parker patologicznie kłamie (mitomania), ale nie potrafił jednoznacznie ocenić, czy stanowi ona zagrożenie dla innych.
Prokuratura konsekwentnie wskazywała na premedytację i zdolność Parker do wieloletniego, precyzyjnie utrzymywanego oszustwa – to miał być dowód, że nie Taylor nie zmieni swojego postępowania i zasługuje na najsurowszą karę. Zastępczyni prokuratora okręgowego, Lauren Richards, mówiła do ławy przysięgłych: „W ciągu ostatnich dwóch tygodni dowody nigdy nie były bardziej jednoznaczne. Ona kłamie, manipuluje i teraz zostanie za to pociągnięta do odpowiedzialności”.
Kara adekwatna do winy
9 listopada 2022 roku ława przysięgłych, po niespełna półtoragodzinnej naradzie, jednogłośnie zarekomendowała karę śmierci. Sędzia John Tidwell odczytał wyrok, a Parker, według relacji świadków z sali, siedziała nieruchomo, choć widać było, że trzęsie się i płacze.
Przed ogłoszeniem wyroku głos zabrała rodzina ofiary. Jessica Brooks, zwracając się bezpośrednio do oskarżonej podczas oświadczenia o wpływie przestępstwa na ofiarę, nazwała ją „diabłem w ludzkim ciele” („evil piece of flesh demon”). W innym fragmencie, przywołanym przez prokuraturę podczas mowy końcowej, padły słowa: „Braxlynn spędziła swoje pierwsze i ostatnie chwile życia w ramionach osoby, która ją zabiła. Jakiej sprawie mielibyście przyznać [karę śmierci], jeśli nie tej? Litość jest dla kogoś, kto rozumie i uznaje to, co zrobił”.
Po ogłoszeniu wyroku Jessica Brooks powiedziała dziennikarzom: „Cieszymy się, że sprawiedliwości stało się zadość – nie tylko dla naszej rodziny, przyjaciół, zespołu prokuratorskiego, ale i dla naszej społeczności”.
Ze swoim wyrokiem Parker dołączyła do zaledwie siedmiu kobiet przebywających wówczas w celach śmierci w Teksasie.
Wbrew naturze
Sprawa Parker nie zakończyła się wraz z ogłoszeniem wyroku. Apelacja od wyroku skazującego trafia w Teksasie automatycznie do Sądu Apelacyjnego Karnego (Texas Court of Criminal Appeals). 6 listopada 2025 roku sąd apelacyjny jednogłośnie odrzucił apelację. W opinii napisanej przez sędziego Lee Finleya czytamy: „Nie znajdując błędu skutkującego uchyleniem wyroku, utrzymujemy w mocy skazanie i wyrok śmierci wydany wobec apelującej”.
Sprawa wróciła do świadomości opinii publicznej za sprawą dokumentu Netflixa „Maternal Instinct”, który latem 2026 roku przybliżył całą historię – od fikcyjnej ciąży po proces – nowej, znacznie szerszej publiczności.
W Ameryce tak często przesyconej brutalnymi historiami kryminalnymi, potrzeba szczególnych okoliczności, aby wywołać prawdziwy szok. Jednak historia Taylor Parker, która obecnie czeka na wykonanie kary śmierci w Teksasie po skazaniu za zamordowanie swojej ciężarnej przyjaciółki i wycięcie jej nienarodzonej córki Braxlynn z łona, jest przerażająca po części dlatego, że wydaje się wręcz sprzeczna z samą naturą.
Tak przerażający akt jest również rzadki. W latach 1987–2011 w Stanach Zjednoczonych odnotowano zaledwie 15 porwań płodów przez zabicie matki i przecięcie jej brzucha, a na całym świecie takich przypadków było prawdopodobnie 100.
Źródła
- https://www.theguardian.com/us-news/2026/jun/07/texas-murder-case-taylor-parker
- https://en.wikipedia.org/wiki/Murder_of_Reagan_Simmons-Hancock
- https://abc7.com/post/reagan-simmons-hancock-murdered-taylor-parker-death-sentence-capital-murder-conviction-texas-row/12438449/