Wyglądali jak zwykła rodzina. Pod podłogą były ciała. Nikt nic nie zauważył przez 20 lat
Wyglądali jak zwykła angielska rodzina. On – rozmowny, uśmiechnięty, zawsze gotowy do pomocy sąsiadom. Ona – spokojna gospodyni domowa, matka gromadki dzieci. Dom przy 25 Cromwell Street w Gloucester tętnił życiem. Tyle że piwnica zmieniona została w salę tortur. Pod ogrodem i podłogami spoczywały szczątki co najmniej dwunastu kobiet i dziewcząt.
- „Czy inni tak nie robią?”
- Pierwsza krew
- Rose
- Cromwell Street
- Lokatorki
- Niepokorna Heather
- Dzieci mówią za dużo
- Odkopane sekrety
- Fred umiera, Rose zostaje
- „Nie powiedziałem wam i nadal nie mówię całej prawdy”
„Czy inni tak nie robią?”
Frederick Walter Stephen West przyszedł na świat 29 września 1941 roku w Much Marcle, małej wsi w hrabstwie Herefordshire.
To okolica rolnicza, cicha, daleko od wielkich miast. Rodzina Westów była biedna, ale bardzo zżyta. Ojciec uchodził za człowieka surowego, matka bywała nadopiekuńcza.
Fred rzucił szkołę w wieku piętnastu lat i zaczął pracować na farmie. Dawni koledzy szkolni wspominali go jako zaniedbanego, ospałego i wiecznie pakującego się w kłopoty. Gdy miał siedemnaście lat, rozbił się na motorze. Tydzień leżał w śpiączce z poważnymi obrażeniami głowy. W czaszce umieszczono mu metalową płytkę, która – zdaniem niektórych ekspertów – mogła wpłynąć na jego zdolność kontrolowania impulsów. Wkrótce potem spadł z zewnętrznych schodów pożarowych przy miejscowym klubie młodzieżowym i doznał kolejnego urazu głowy.
Potem zaczęły się kłopoty innego rodzaju. W czerwcu 1961 roku jego trzynastoletnia siostra Kitty powiedziała matce, że Fred gwałci ją od kilku miesięcy i że zaszła w ciąży. Fred został aresztowany i przyznał policji, że molestował młode dziewczęta od wczesnych lat nastoletnich. Zapytał: „Czy inni tak nie robią?”. Kitty odmówiła zeznawania, a Fred uciekł od odpowiedzialności.
Pierwsza krew
Fred ożenił się z Catherine Reną Costello w 1962 roku. Rena przywiozła ze sobą córeczkę Charmaine – owoc wcześniejszego związku. West adoptował dziewczynkę. Para zamieszkała w Szkocji, potem wróciła do Anglii. Fred pracował jako kierowca furgonetki z lodami. Małżeństwo szybko się rozpadało.
Przez kilka lat Fred West zmieniał pracę, kradł, awanturował się. A mimo to przyjaciółka Reny, Ann McFall – dziewczyna z Glasgow – zakochała się w nim bez pamięci. W lipcu 1967 roku Ann, osiemnastoletnia i będąca w ósmym miesiącu ciąży z Fredem, zaginęła. Jej szczątki znaleziono w 1994 roku zakopane na skraju pola kukurydzy między Much Marcle a Kempley. Kończyny zostały starannie wyciągnięte ze stawów, a wielu paliczków palców brakowało – prawdopodobnie zabrane zostały jako trofea.
To było pierwsze morderstwo popełnione przez Freda Westa. Nikt nie szukał Ann zbyt długo.
Rose
Fred poznał Rose, gdy on miał dwadzieścia siedem lat, a ona piętnaście i pracowała w piekarni w Cheltenham. Mimo silnych sprzeciwów rodziców dziewczyny, para szybko nawiązała romans. Fred był starszy, pewny siebie, uwodzicielski, a jego wybranka – wrażliwa, zagubiona, wychowana w przemocowym domu, marzyła o ucieczce.
Rosemary Letts urodziła się 29 listopada 1953 roku w Devon. Jej matka w czasie ciąży przechodziła terapię elektrowstrząsową z powodu głębokiej depresji, co mogło spowodować prenatalne uszkodzenia płodu. Rose miała kłopoty w szkole i napady agresji. Gdy miała szesnaście lat, przeprowadziła się do Freda. Wkrótce urodziła mu córkę.
Fred uczył Rose tego, czego chciał. Ona chętnie wszystko przyswajała. Później Fred mówił: „Wytrenowałem Rose na to, co chciałem. Dlatego nasze małżeństwo tak dobrze się układało. Ona po prostu wtopiła się w mój styl życia”.
W 1971 roku, gdy Fred siedział w więzieniu za drobne kradzieże, ośmioletnia Charmaine – córka Reny, jego pierwszej żony – nagle zaginęła. Śledczy uważają, że Rose zamordowała dziewczynkę podczas jednego z napadów agresji, a ciało ukryła do powrotu Freda. Ten po wyjściu z więzienia zakopał szczątki, obcinając palce u rąk i u nóg – jak przy pierwszej ofierze. Wiedza o tej zbrodni dała mu nad Rose władzę, której nigdy nie stracił.
Kiedy Rena przyjechała szukać Charmaine, Fred ją udusił. Ciało rozćwiartował, znów usuwając palce, po czym zakopał ją w polu niedaleko Much Marcle.
Cromwell Street
Fred i Rose pobrali się w Gloucester w 1972 roku i zamieszkali w domu pod numerem 25 przy Cromwell Street. Był wystarczająco przestronny, by Westowie mogli przyjmować lokatorów opłacających czynsz. Dom miał kilka pięter, ogród, piwnicę. Idealne miejsce dla rozrastającej się rodziny. Idealny też – jak się okazało – dla zbrodni, które nie miały końca.
Piwnicę przy Cromwell Street przerobiono na salę tortur. Pierwszą ofiarą była córka Freda, Anne Marie, którą w wieku ośmiu lat Fred zgwałcił - Rose pomagała, trzymając dziewczynkę. Anne Marie była zastraszana i bita – jeśli komukolwiek powiedziałaby, co się działo, groziły jej poważne konsekwencje. Milczała latami.
Fred nakłonił Rose do uprawiania seksu z innymi mężczyznami za pieniądze, podsłuchując z sąsiedniego pokoju. Ich wspólne perwersje zaczęły się właśnie od tego, a skończyły na porywaniu, torturowaniu, zabijaniu i ćwiartowaniu kobiet.
Lokatorki
Od 1973 roku Fred i Rose zaczęli systematycznie polować na młode kobiety. Celowali w nastolatki i młode kobiety, które wynajmowały u nich pokoje albo podróżowały w okolicach Gloucester. Ofiary były uciekinierkami z domów dziecka, autostopowiczkami, samotnymi dziewczynami. Kimś, kogo nikt nie będzie zbyt długo ani zbyt intensywnie szukał.
Ciała znajdowano zmasakrowane, upchane w pionowych jamach w ziemi, z brakującymi rzepkami i kostkami palców, które nigdy nie zostały odnalezione. Wśród ofiar z lat 1973–1979 były: Lynda Gough, dziewiętnastolatka, która wprowadziła się do Westów jako lokatorka; piętnastoletnia Carole Ann Cooper, uprowadzona po wyjściu z kina; Lucy Partington, dwudziestojednoletnia studentka zaginiona w drodze od przyjaciółki; szwajcarska studentka Thérèse Siegenthaler, która podróżowała autostopem; Shirley Hubbard, piętnastolatka wychowywana przez rodzinę zastępczą; Juanita Mott, osiemnastolatka; Shirley Robinson, osiemnastoletnia lokatorka będąca w ciąży z Fredem; szesnastoletnia Alison Chambers, która uciekła z domu dziecka i zamieszkała u Westów jako niania.
Każda ofiara była rozćwiartowana i pochowana w płytkim grobie. Policja przyjmowała zgłoszenia o zaginięciach, ale nic nie prowadziło do domu przy Cromwell Street.
Niepokorna Heather
Przez lata Fred przenosił seksualne zainteresowanie z jednej córki na drugą, gdy poprzednia uciekała lub wychodziła z domu. Kiedy Anne Marie wyprowadziła się do chłopaka, Fred zainteresował się Heather i Mae. Heather jednak stawiała opór i w 1987 roku powiedziała o wszystkim przyjaciółce.
Heather zginęła, bo stanowiła zagrożenie – zaczęła mówić znajomym o seksualnym wykorzystywaniu przez ojca i zapowiedziała ucieczkę z domu. Fred i Rose uznali, że dziewczyna nie da się zastraszyć. Zabili ją i zakopali w ogrodzie pod patio. Ich syn Stephen był zmuszony pomagać przy kopaniu grobu. Heather miała szesnaście lat.
Pozostałym dzieciom powiedziano, że ich siostra wyjechała do pracy na południu Anglii. Przez lata rodzina powtarzała tę historię. Rodzeństwo zaczęło jednak nabierać podejrzeń, gdy Heather nie odpisywała na listy ani nie odbierała telefonów.
Dzieci mówią za dużo
Przez wiele lat dzieci Westów żyły w zamkniętym świecie. Jadały wspólne obiady, oglądały razem telewizję, świętowały urodziny i Boże Narodzenie. Rose piekła doskonałe torty. „W Wigilie naprawdę wyglądali jak każda inna rodzina” – pisała w swoich wspomnieniach córka Mae.
Ale dzieci były świadkami okropności, o których ludzie z zewnątrz nie mieli pojęcia. Powoli zaczynały mówić. Policja trafiła na ślad Westów dlatego, że dzieci mówiły w szkole, że „jak będą niegrzeczne, skończą pod patio jak ich siostra Heather”.
W 1992 roku słowa te potraktowano całkiem poważnie. Pracownicy socjalni skierowali policję do domu przy Cromwell Street. 24 lutego 1994 policja sama przyszła do domu Westów z nakazem przeszukania w związku z zaginięciem Heather. Fred został aresztowany dzień później, 25 lutego 1994 roku. Powiedział detektywowi: „Zabiłem Heather, ale kopią w złym miejscu”.
Odkopane sekrety
Ekipy kryminalistyczne weszły do domu przy Cromwell Street i zaczęły kopać. Trzy ciała znaleziono pod brukiem w ogrodzie, w tym Heather. Sześć wydobyto z piwnicy. Dwa z pobliskiego pola. Dwunaste spod podłogi.
Przeszukania przy Cromwell Street trwały pięćdziesiąt pięć dni. Dom został następnie zburzony, a w jego miejscu wybudowano publiczne przejście dla pieszych.
Fred przyznawał się do kolejnych morderstw spokojnie, jakby przedstawiał listę zakupów. Za pośrednictwem swojego adwokata przekazał śledczym odręczną: „Chcę przyznać się do dalszych – w przybliżeniu dziewięciu – zabójstw, przede wszystkim Charmaine, Reny, Lyndy Gough i innych do zidentyfikowania”.
Prawnik Freda zapytał go, czy są jeszcze inne ciała. Fred odpowiedział: „Jest ich w cholerę więcej”.
Fred umiera, Rose zostaje
Fred West popełnił samobójstwo w więzieniu w Birmingham 1 stycznia 1995 roku, wieszając się. Był pod nadzorem, a mimo to udało się. Część rodzin ofiar poczuła, że stracili szansę na sprawiedliwość. Inni uważali, że Fred zrobił to celowo, licząc, że bez niego Rose zostanie uwolniona i będzie mogła zrzucić całą winę na męża.
Nic z tego. Proces Rose West w Sądzie Koronnym w Winchester rozpoczął się 3 października 1995 roku. Prokurator Brian Leveson opisał Westów jako sadystycznych morderców opętanych seksem, a zbrodnie przy Cromwell Street i Midland Road jako „straszniejsze niż słowa mogą wyrazić”.
Rose przez cały czas zaprzeczała, by zamordowała którekolwiek z ofiar, i upierała się, że zbrodnie popełniał Fred. Sam. Ława przysięgłych jej nie uwierzyła. 22 listopada 1995 roku Rose West została uznana za winną dziesięciu morderstw i skazana na dożywocie bez możliwości warunkowego zwolnienia.
„Nie powiedziałem wam i nadal nie mówię całej prawdy”
Rose West przebywa w więzieniu do dziś, mając ponad siedemdziesiąt lat. Wielokrotnie odwoływała się od wyroku. Bezskutecznie.
Najstarszy syn Westów, Stephen, powiedział mediom: „Nie rozmawiam z rodzeństwem i nie ma żadnych wielkich, szczęśliwych rodzinnych spotkań. Za dużo się wydarzyło. To pewnie jest dla nas zbyt bolesne”.
Eksperci zaangażowani w sprawę uważają, że może być więcej ofiar, których tożsamości nigdy nie ustalono. W jednym z nagrań Fred powiedział: „Nie powiedziałem wam i nadal nie mówię całej prawdy”. Fred zabrał „całą prawdę” do grobu. Rose nie mówi nic. A co odkrył Netflix? Historię Westów przedstawiono w serialu dokumentalnym „Fred i Rose West. Brytyjski horror” z 2025. Produkcja opiera się na niedawno odkrytych nagraniach. Być może tam są jakieś odpowiedzi.
Źródła
- https://theweek.com/news/uk-news/952805/who-was-fred-west-from-farm-laborer-to-notorious-serial-killer
- https://en.wikipedia.org/wiki/Rose_West
- https://www.crimeandinvestigation.co.uk/crime-files/fred-west