W PRL-u samo ich posiadanie budziło zazdrość. Dziś są czymś zupełnie zwyczajnymW PRL-u, gdy sklepowe półki częściej straszyły pustką niż kusiły wyborem, a wiele produktów różniło się od siebie tylko etykietą, wystarczył najmniejszy ślad „Zachodu”, by zwykła rzecz zamieniała się w obiekt pożądania. Czekolada z obco brzmiącą nazwą, prawdziwe dżinsy, kolorowy drobiazg, którego nie dało się po prostu włożyć do koszyka — to nie były zakupy. To były zdobycze. Dowód, że gdzieś istnieje inny świat: bardziej kolorowy, wygodniejszy, nieosiągalny… a przez to jeszcze bardziej magnetyczny. Na takie rzeczy się polowało. Krążyły o nich opowieści, szeptane po kątach namiary, numery telefonów i nazwiska „kogoś, kto może pomóc”. Trzeba było trafić w odpowiedni moment, mieć szczęście, nerwy ze stali albo właściwe znajomości. A kiedy wreszcie trafiały do rąk, na chwilę znikała szarość codzienności — zostawało tylko to uczucie, że właśnie udało się wygrać z systemem. I może dlatego te wspomnienia wciąż tak działają na wyobraźnię. Bo każda taka „zachodnia” rzecz miała swoją cenę, swoją drogę i swoją tajemnicę… a najciekawsze w tej historii dopiero zaczyna się odsłaniać.
Ta 10-złotówka z PRL może kosztować około 5000 zł. Decyduje jeden szczegółDla jednych to zwykłe, zużyte drobniaki z minionej epoki. Dla innych — przedmioty, za które dziś można dostać zaskakująco dużo. Monety z czasów PRL coraz częściej rozpalają wyobraźnię kolekcjonerów, a na internetowych aukcjach niektóre egzemplarze potrafią osiągać kwoty, które trudno byłoby przewidzieć. Najciekawsze jest to, że takie „skarby” często nie leżą w sejfach, tylko w piwnicach, pudełkach po butach i zapomnianych szufladach — i możesz je mieć bliżej, niż myślisz.
