Paulina Surowiec

dziennikarka serwisu Kroniki Dziejów

Artykuły przygotowane przez Paulinę Surowiec

Joseph Naso – przerażający morderca i gwałciciel, przed którym drżały prostytutki
Joseph Naso to amerykański seryjny morderca oraz gwałciciel. Dlaczego sąsiedzi mówili o nim „Szalony Joe” i kim były ofiary psychopaty? Sprawdź historię okrutnego mordercy z Kalifornii.
Gary Ridgway – polowanie na Mordercę znad Green River
Kim jest Gary Ridgway, czyli jak wyglądało polowanie na Mordercę znad Green River i czy zakończyło się sukcesem.
Tych polskich zabytków już nie ma – zobacz zdjęcia
Podróżujesz po kraju i zwiedzasz wiele ciekawych miejsc? Sprawdź listę polskich zabytków, które niestety już nie istnieją.
Biogramy i zdjęcia 6 słynnych (pięknych!) aktorek XX wieku
Interesujesz się kinem i popularnymi aktorami oraz aktorkami? Sprawdź, jak wygląda galeria pięknych i znanych aktorek kina XX wieku
Wielokrotnie niszczona siedziba królów Polski – zamek w Malborku
Zamek w Malborku to jeden z ciekawszych zabytków w Polsce. Poznaj jego historię i jak często był niszczony w tym czasie.
Scott Peterson – amerykański morderca, który zabił żonę i nienarodzone dziecko
Scott Peterson to amerykański morderca, skazany za zabójstwo pierwszego stopnia. Dlaczego Peterson popełnił tak straszliwą zbrodnię? Sprawdź historię przerażającego mordercy z Kalifornii.

Największy iluzjonista świata? Zrobił rzeczy, których do dziś nikt nie potrafi wyjaśnić
David Copperfield to słynny amerykański magik, który organizował widowiskowe pokazy i robił nieprawdopodobne sztuczki. Iluzjonista do dziś pozostawił po sobie niewyjaśnione tajemnice, które wciąż zastanawiają ludzi. Największe sztuczki, które zrobił Copperfield, to m.in. zniknięcie Statuy Wolności czy przeniknięcie przez Wielki Mur Chiński. Jak bardzo zaskoczyła widzów iluzja magika? Które jeszcze pokazy uchodzą za niesłychane? Oto historia najsławniejszego iluzjonisty świata, Davida Copperfielda.

Amerykanin, którego podziwiał Hitler. Był prekursorem całej epoki
Henry Ford to amerykański przemysłowiec, a także główny założyciel Ford Motor Company. Właśnie on jako pierwszy zmienił życie ludzi, wprowadzając na rynek Forda – pierwszy praktyczny i jednocześnie przystępny cenowo samochód. Jak wygląda logo marki Ford? Jakie jeszcze wynalazki należą do wymyślonych przez Henry’ego? Jak działała firma amerykańskiego biznesmena i dlaczego właśnie on ustanowił standardy światowej produkcji przemysłowej? Wszystkiego dowiesz się z tego artykułu!

Mistrz sceny, więzień własnych demonów. Wstrząsające momenty z życia Chestera
Chłopiec zamknięty w pustym mieszkaniu. Ojciec – detektyw od najciemniejszych spraw – i sekret, który latami tlił się tuż pod jego nosem. Z samotności rodziły się wiersze, a potem głos, który rozpoznał cały świat. Wystarczyło jedno szeptane nazwisko na konferencji i paczka demówek nagranych w urodzinową noc, by wszystko przyspieszyło jak huragan. Głos, dla którego pewnego dnia, dokładnie w swoje urodziny, opuścił urodzinową imprezę, by w nocy nagrać kilka ścieżek. Jedna decyzja, jeden telefon i – zamiast czterech ścian – wielkie sceny, nagrody, tłumy. Krzyk i szept, które wplatały demony w melodie tak, że nikt nie umiał przestać słuchać. A potem sygnały, że wychodzi z cienia. Koledzy gaszący pokusę, tusz na skórze jak talizmany, słowa o tym, że wreszcie jest dobrze. I nagle data, której nie da się wymazać: 20 lipca. Półprzezroczysta cisza w kalifornijskim domu, pół butelki, pół słów. Tego samego dnia świece na torcie kogoś bardzo mu bliskiego miałyby 53 lata. Przypadek? Czy to możliwe, że pewne daty i słowa były dla niego ważniejsze, niż kiedykolwiek przyznawał? Fani do dziś składają te fragmenty jak utwór, w którym brakuje najważniejszej zwrotki. Co naprawdę połączyło dziecięcy szept z ostatnią, zbyt cichą nutą? Czy w jednym z najbardziej znanych refrenów nie zostawił wskazówki, którą wszyscy przegapili…
Dlaczego w Rezydencji Playboya śmierdziało stęchlizną i psim moczem? Tajemnice życia u boku Hefnera
Z zewnątrz lśniły marmury i fajerwerki, a na podjazd zsuwały się najdroższe auta; z daleka wyglądało to jak spełnione marzenie. Ale gdy żelazna brama domknęła się za plecami, zaczynał się inny świat. Zegar w holu wybijał 21:00 i nagle nawet Los Angeles milkło, bo stąd nie wolno było już wyjść. Dywany pachniały stęchlizną i psim moczem, a wzdłuż ścian błyszczały srebrne tace: oliwka Johnson’s Baby, wazelina, chusteczki – zawsze pod ręką. Między Pollockiem a figurą dzikiego kota ktoś próbował złapać oddech. W szafach równo wisiały identyczne, różowe piżamy, gotowe do zrzucenia, gdy w drzwiach pojawiał się gospodarz w szlafroku. Grotto szeptała echem, śmiech z salonu mieszał się z oddechem kogoś, kto liczył, czy już zasłużył na literę A, czy może spadnie do C. Tysiące dolarów tygodniowo na nowe ciuchy, błysk aut, które nigdy nie były twoje – złota klatka, w której blask oślepiał bardziej niż flesze. Ktoś powiedział kiedyś, że ta willa nie miała chronić przed światem, tylko przed ucieczką. I że prawdziwy luksus zaczynał się dopiero, gdy gasły kamery. Tego wieczoru jedna z nich dotknęła klamki przy bramie minutę po godzinie policyjnej. W tym samym momencie w korytarzu zaszurały strony skórzanego albumu, a światła nad basenem nagle przygasły…
Tajemnicze okoliczności śmierci George’a Michaela wciąż dzielą fanów
25 grudnia. Cisza w domu w Oxfordshire, na zewnątrz migoczą świąteczne światła, a w środku ktoś, kto od lat udawał, że wszystko jest pod kontrolą. Partner wchodzi do sypialni i widzi obraz, którego nie da się wymazać. Chwilę wcześniej telefon milczał jak zaklęty, a w głowie dudniły zdania powtarzane miesiącami: że jest zmęczony, że bolą go rzeczy, o których nie mówi na głos. Bliscy ostrzegali, że to może się skończyć źle; pojawiały się też szeptem wyznania o czterech próbach, których nikt nie miał poznać. Potem hukł internet: zawał? ktoś pomógł? a może decyzja, do której prowadziły lata żałoby, obsesyjny stres i ucieczki w rzeczy, które tylko pogarszały sprawę. Policja najpierw mówi o niejasnych przyczynach. Wróciły obrazy: odwołane trasy, nagłe infekcje, nocne jazdy bez hamulców, gazety rozdzierające prywatność, dwudniowy zarost, czarne okulary i eleganckie garnitury, pod którymi rozsypywał się człowiek. W Boże Narodzenie świat zamilkł, a piosenka, która co roku wraca w eter, nabrała ironii, której nikt nie chciał. Co naprawdę wydarzyło się w tej sypialni – i dużo wcześniej, kiedy krok po kroku zgasło światło…
Skąd naprawdę wzięło się E=mc²? Niezwykła historia najsłynniejszego wzoru świata
Wyobraź sobie nastolatka, który czuje się obco w monachijskim gimnazjum, a jednak zadaje pytania, na które nikt nie ma cierpliwości. Przy stole w jego domu siada polski student medycyny i podsuwając pewną książkę wywołuje lawinę: w głowie chłopaka eksploduje obraz pościgu za promieniem światła. Kilka lat później, z dala od auli i orderów, w dusznym pokoju szwajcarskiego urzędu patentowego, między stemplami a teczkami, ten sam człowiek kreśli w notesie równania, które rozciągną czas i skurczą przestrzeń. Nazywa to swoją najszczęśliwszą myślą. Od tego momentu nic nie będzie już takie samo: prędkość przestanie być intuicją, energia zwiąże się z masą, a świat zacznie powtarzać trzy znaki, które trafią do kultury popularnej. Ale zanim te znaki staną się symbolem, wydarzy się coś cichszego i bardziej zaskakującego: sprytna ucieczka ze szkoły, wyrzeczenie się pewnego paszportu, egzamin, na którym przegrywa wszystko… poza matematyką i fizyką. Co dokładnie zobaczył, kiedy w myślach dogonił światło, i dlaczego ten przebłysk otworzył mu drogę do nagrody, której paradoksalnie nie przyznano za to, o czym myślisz…?
„Dobranoc, do widzenia! Cześć, giniemy!” - największa katastrofa lotnicza w historii Polski
Spóźniła się kilka minut. W ręku ściskała wielką torbę z wymarzonym czarnym futrem z norek, którego nie zdążyła odprawić do luku. Kolejka na Okęciu sunęła powoli, ktoś nerwowo prosił celnika o „cud” – o jeszcze jedno miejsce do Nowego Jorku. Trzeba było kogoś zatrzymać. Wzrok funkcjonariusza padł na nią: torba za duża, formalności nie dopełnione. „Proszę tu zostać”. Gdy taśmy bagażowe mieliły kolejne walizki, a głośniki wywoływały nazwiska, ona stała obok biurka i patrzyła na drzwi do strefy odlotów. Bilety, paszport, pieczątka przekreślona długopisem. Samolot ruszył bez niej. Miała na imię Janina, siedem lat mieszkała już w USA, a to futro było nagrodą za tęsknotę. Jeszcze czuła jego zapach, gdy dotarła wiadomość… 9 maja 1987, jasne, bezchmurne niebo nad Warszawą, Ił-62M „Tadeusz Kościuszko”, przerwane głosy w radiu. W Lesie Kabackim szumiały drzewa, a w eter popłynęły słowa, których nie da się wymazać z pamięci: „Dobranoc, do widzenia! Cześć, giniemy!”. Janina wróciła do Nowego Jorku pięć dni później – z paszportem noszącym tamten przekreślony stempel i niedowierzaniem, że futro mogło ocalić życie. A przecież nic nie zapowiadało dramatu: zwykły rejs, słońce, rutyna, uśmiechy. Co wydarzyło się w tej godzinie, która zmieniła wszystko…
Elżbieta II spotykała się z Porchesterem częściej, niż mówiły kroniki. Dwór szeptał po kątach
Mówią, że na królewskim dworze uczucia są tylko dodatkiem do obowiązku. A jednak tamtej zimowej nocy w Pałacu ktoś patrzył na koronę jak na ciężar. Na biurku leżały dwa papiery: chłodne sformułowania sekretarzy i zdjęcie kobiety z uśmiechem, którego nie wypadało kochać. Za drzwiami szeptano o kryzysie, protokole i „niemożliwej” Amerykance. On – buntownik w idealnie skrojonym fraku – mógł jeszcze wybrać: milczeć i grać rolę, czy wypowiedzieć jedno zdanie, które zatrzęsie imperium. W oknie stał nieruchomo Londyn, jakby wstrzymywał oddech; w kominku trzaskał ogień, a zegar tykał głośniej niż kiedykolwiek. W głowie układał słowa przemówienia, które nie powinny paść, i pytanie, którego nikt nie odważył się zadać: czy miłość może ważyć więcej niż korona? Pod powiekami wracało pierwsze spotkanie: śmiech, który przełamywał etykietę, i świadomość, że od tej chwili nie będzie już „modelowym” monarchą. Doradcy przypominali „powinność”, rodzina czekała na korytarzu, a ona wciąż była „nie do przyjęcia”. Wiedział, że jeśli podpisze, zmieni historię. Jeśli nie, straci siebie. Ujął pióro, zawahał się na ułamek sekundy, spojrzał na fotografię i… Co odpowiedział bratu? Jaką cenę zapłacił dwór? I dlaczego ten wybór do dziś szepcze w korytarzach Buckingham…